ΠΑΡΑΤΡΙΧΑ

ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ Ο ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ

2011-06-29T08:44:00.000+03:00

Διαβάστε στον παρακάτω σύνδεσμο τον φρικιαστικό νόμο για τα "επείγοντα μέτρα εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής"!!!!!

http://www.epikaira.gr/content/files/Efarmostikos_nomos_sxolia1.pdf

Δημήτρης Καζάκης στο Ράδιο 9 17/06/2011

2011-06-18T12:28:00.002+03:00

Δημήτρης Καζάκης στο ράδιο 9 στους 98,9 17/06/2011
μπορέιτε να ακούσετε εδώ

Πτώχευση βήμα – βήμα

2011-06-17T20:33:00.001+03:00

Πτώχευση βήμα – βήμα

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ οικονομολόγου αναλυτή.

αναδημοσίευση από http://dimitriskazakis.blogspot.com/2011/06/blog-post_12.html#more

Mήπως ήρθε η ώρα για την πτώχευση της Ελλάδας; Αυτό φαίνεται να συζητούν στα επιτελεία της ευρωζώνης σε συνεργασία με τις μεγαλύτερες τράπεζες και επενδυτικά κεφάλαια. Τι σημαίνει τεχνική πτώχευση;

Ο Γιώργος Κοφινάκος της Enolia PremiumCapital έγραψε πρόσφατα στην «Ισοτιμία» (2/6): «Το να γίνει μία αναδιάρθρωση χρέους λέγοντας "Κύριοι, δεν έχουμε να πληρώσουμε, σας δίνουμε π.χ. μόνο το 50%", φαίνεται πολύ καλό στα χαρτιά. Όμως θα καταστήσει χειρότερα τα πράγματα για την οικονομία μακροπρόθεσμα. Θα περάσουν δεκαετίες για να καταφέρει πάλι η Ελλάδα να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στο εξωτερικό και να αντλήσει πάλι χρηματοδότηση από τις αγορές. Αν φθάσουμε στο αμήν, η έσχατη λύση θα ήταν το λεγόμενο τεχνικό default (τεχνική χρεοκοπία): να δώσεις στον πιστωτή, ειδικά σ' αυτόν που κατέχει ομόλογα διάρκειας έως πέντε ετών, την επιλογή ανταλλαγής με πιο μακροπρόθεσμα ομόλογα που θα συνοδεύονται από πιο ελκυστικούς όρους. Αυτό, για να μεταφέρεις την πίεση των δόσεων του χρέους στο μέλλον. Για να ξεκινήσει βέβαια μία τέτοια διαδικασία θα πρέπει να καταλαγιάσουν τα πράγματα στις αγορές».

Τοκογλυφική «μηχανή»

Το πρώτο μέρος του ισχυρισμού του κ. Κοφινάκου δεν πρέπει να το πάρετε στα σοβαρά. Διότι πολύ απλά δεν επιβεβαιώνεται από τη διεθνή εμπειρία. Ακόμη και υπό συνθήκες της πιο ολοκληρωτικής πτώχευσης, ή μονομερούς διαγραφής του δημόσιου χρέους μιας χώρας, ποτέ αυτή η χώρα δεν αποκλείστηκε από τις διεθνείς αγορές και τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις. Το τονίζουμε: ποτέ!

Ενώ ως προς τις διεθνείς αγορές κεφαλαίου, δηλαδή τους διεθνείς τοκογλύφους των επενδυτικών κεφαλαίων και τραπεζών, το μέγιστο του αποκλεισμού μιας πτωχευμένης χώρας, ή μιας χώρας που αρνείται να πληρώσει τα χρέη της, δεν ξεπερνά την τριετία ή τετραετία.

Βέβαια, το ουσιαστικό ερώτημα είναι άλλο: Γιατί θα πρέπει η χώρα να βγει ξανά στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου; Γιατί πρέπει να προσφεύγει σε διαρκή δανεισμό; Είναι φυσιολογικό κάτι τέτοιο; Όχι βέβαια. Ο δανεισμός από τις διεθνείς αγορές δεν είναι μια φυσιολογική ανάγκη για ένα κράτος ή μια οικονομία. Ο δανεισμός είναι οργανική ανάγκη εκείνων που κατέχουν τα δανείσιμα κεφάλαια. Ο δανεισμός δεν είναι προϊόν των δανειακών αναγκών του κράτους, αλλά της διαθεσιμότητας τεράστιων μαζών δανείσιμου κεφαλαίου. Γι' αυτό και η παγκόσμια οικονομία έχει ανάγκη τις ελλειμματικές οικονομίες και τα κράτη. Όσο υπάρχουν διεθνείς τράπεζες και επενδυτικά κεφάλαια που βγάζουν τεράστια κέρδη από τον δανεισμό κρατών και οικονομιών, τόσο θα υπάρχουν ελλειμματικές οικονομίες και κράτη που θα προστρέχουν στον δανεισμό.

Η αλήθεια είναι ότι ο δημόσιος δανεισμός από τις διεθνείς αγορές αποτελεί το καταφύγιο μιας διεφθαρμένης διακυβέρνησης η οποία αναζητά μέσω των τοκογλύφων να καλύψει τις μαύρες τρύπες που δημιουργεί με τις πολιτικές της. Κι όχι μόνο αυτό. Αποτελεί ταυτόχρονα τον πιο προσφιλή τρόπο εξαγοράς πολιτικών και κρατών από τις δυνάμεις της αγοράς με κύριο σκοπό την κερδοσκοπία με τα δημόσια ελλείμματα, τα έργα, τις προμήθειες και τη δημόσια περιουσία. Αυτοί είναι οι λόγοι που ιστορικά στη δημοσιονομική θεωρία, ο δημόσιος δανεισμός με προσφυγή στις διεθνείς αγορές αποτελούσε έναν από τους πλέον επαχθείς τρόπους χρηματοδότησης ενός κράτους και της οικονομίας του. Χώρες όπως η Ελλάδα, που είναι καταδικασμένες να χρηματοδοτούνται από το εξωτερικό και κυρίως με δάνεια, δεν μπορούν να ελπίζουν παρά μόνο σε απανωτές χρεοκοπίες. Όπως αυτές που έχουν συσσωρευτεί σ' ολόκληρη την ιστορία του ελληνικού κράτους.

Πρακτική της διαφθοράς

Ο πατέρας της δημόσιας οικονομικής στην Ελλάδα, ο καθ. Α. Ανδρεάδης, έλεγε πώς η «ιστορία της Ελλάδας είναι η ιστορία των χρεών της και των χρεοκοπιών της». Κι αυτό γιατί υπήρχαν πάντα πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες που θεωρούσαν τον δανεισμό, κυρίως από το εξωτερικό, ως μονόδρομο. Φυσικά το έκαναν προς όφελος μιας απόλυτα διεφθαρμένης οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας που κυβερνά αυτόν τον τόπο από ιδρύσεως ελληνικού κράτους. Αυτή η ολιγαρχία εξασφάλιζε πάντα, όπως έγραφε ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Άγγελος Αγγελόπουλος, ώστε «το μεγαλύτερον μέρος του προϊόντος των συναπτομένων δανείων διετίθετο δια την εξόφλησιν των οφειλομένων τοκοχρεωλυσίων, δια την πληρωμήν μεσιτειών και προμηθειών, το δε εναπομένον εσπαταλάτο δια διαφόρους σκοπούς, χωρίς μάλιστα να ερωτάται η χώρα η οποία συνήπτε τα δάνεια και η οποία αναλάμβανε την υποχρέωσιν της τοκοχρεωλυτικής εξοφλήσεως τούτων». Το ίδιο συμβαίνει μέχρι σήμερα.

Αυτός είναι ο λόγος που δεν αρκεί να ξεμπερδέψουμε με το δημόσιο χρέος. Δεν αρκεί να σταματήσουμε να πληρώνουμε τη διεθνή τοκογλυφία. Πρέπει πάση θυσία να αποτρέψουμε την προσφυγή σε νέο διεθνή δανεισμό. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με δυο τρόπους: Αφενός, με τη θεσμοθέτηση στα πλαίσια ενός ριζικά νέου δημοκρατικού Συντάγματος, που έχει ανάγκη ο τόπος και ο λαός, της ρητής απαγόρευσης σε κάθε μελλοντική κυβέρνηση να καταφεύγει σε δανεισμό από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίου. Αφετέρου, με την παραγωγική ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας στη βάση της οικονομικής αυτοδυναμίας με την κινητοποίηση και την ορθολογική αξιοποίηση των εσωτερικών πόρων, κοινωνικών και φυσικών, για μια ισορροπημένη ανάπτυξη προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα που μπαίνει σήμερα μπροστά μας.

Φυσικά, όποιος διακατέχεται από την ιδεολογία της Ψωροκώσταινας ή της μικρής Ελλαδίτσας, που δήθεν δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνη της, δηλαδή χωρίς να είναι υπόδουλη ή υποτελής, τότε είναι φυσικό όλα αυτά να φαντάζουν εξωφρενικά. Δεν πειράζει. Η εμπειρία διδάσκει. Θυμηθείτε όλους αυτούς που σας λένε σήμερα ότι η Ελλαδίτσα δεν μπορεί μόνη της να βρει τη λύση, ότι αν φύγουμε από το ευρώ και φέρουμε εθνικό νόμισμα θα έρθει η καταστροφή. Θυμηθείτε τους και όταν τους αμέσως επόμενους μήνες η χώρα θα βιώνει τον χειρότερο εφιάλτη που πέρασε ποτέ στην ιστορία της, αναζητήστε τους. Κι όταν τους βρείτε, αν τους βρείτε και δεν την έχουν κοπανήσει για Βρυξέλλες, Βερολίνο, Παρίσι ή αλλού ακόμη πιο μακριά, δώστε τους να καταλάβουν με έμπρακτο τρόπο τι σημαίνει να σε δουλεύουν ψιλό γαζί. Γιατί αυτό κάνουν. Δουλειά τους είναι να περιφρουρήσουν πάση θυσία τα κεκτημένα των τοκογλύφων, των τραπεζιτών και του πολιτικού προσωπικού. Κι αυτά είναι η χρηματιστική προσάρτηση της Ελλάδας, καθώς και η αφομοίωσή της μέσα στον πιο αντιδραστικό οργανισμό που έχει δημιουργηθεί επί ευρωπαϊκού εδάφους από την εποχή του Χίτλερ, την ΟΝΕ με το ευρώ και την Ε.Ε.

Τεχνητή χρεοκοπία

Ωστόσο, την τεχνητή χρεοκοπία στην οποία αναφέρεται ο κ. Κοφινάκος δεν πρέπει να την πάρουμε αψήφιστα. Η λογική της έγκειται στη θεωρητική δυνατότητα να ανταλλάξει το κράτος τα παλιά ομόλογα που έρχονται στη λήξη τους με νέα ομόλογα μακρύτερης διάρκειας. Αυτή η τακτική εξασφαλίζει, πάντα στη θεωρία, μια ανάσα για μερικά χρόνια. Αρκεί να συντρέχουν δυο παράγοντες: Από τη μια, να περιληφθεί ικανός αριθμός ληξιπρόθεσμων ομολόγων. Κι από την άλλη, να δεχτούν την όλη διαδικασία οι κάτοχοι αυτών των ομολόγων. Φυσικά, για να γίνει αυτό το δεύτερο, θα πρέπει οι όροι αντικατάστασης με νέα ομόλογα να είναι ιδιαίτερα ελκυστικοί. Αν σκεφτεί κανείς ότι την επόμενη πενταετία λήγουν πάνω από 184 δισ. ευρώ σε κρατικά ομόλογα, τότε μπορούμε να αντιληφθούμε ότι για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να υπάρξει ένα megaswap τέτοιου μεγέθους που δεν ξανάγινε στην ιστορία της αναδιάταξης χρέους μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; Στα χαρτιά ναι. Με την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση εξασφαλίζει όρους για τα νέα ομόλογα ιδιαίτερα επικερδείς και ελκυστικούς για τους κατόχους των παλιών ομολόγων. Η Αργεντινή που επιχείρησε ένα ανάλογο megaswap κρατικών ομολόγων, αξίας σημαντικά χαμηλότερης από αυτήν που καλείται η Ελλάδα να επιχειρήσει, αύξησε την απόδοση των νέων ομολόγων τουλάχιστον κατά 28%. Και πάλι δεν τα κατάφερε. Οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν και το καλοκαίρι του 2001 η Αργεντινή πτώχευσε επίσημα. Μπορεί να συμβεί κάτι ανάλογο και στην Ελλάδα; Είναι το πιο πιθανό. Η ίδια η διαδικασία αντικατάστασης θα πάρει πάρα πολύ χρόνο και θα δημιουργήσει τέτοια πίεση στην οικονομία και το τραπεζικό σύστημα της Ελλάδας, ώστε αναπόφευκτα θα την οδηγήσει σε πτώχευση πριν καν ξεκινήσει ουσιαστικά η αντικατάσταση.

Προς εκποίηση

Όμως, απ' ό,τι φαίνεται δεν είναι αυτό που απασχολεί πλέον τους παράγοντες των αγορών και της ευρωζώνης. Η ιδέα για την αντικατάσταση των παλιών ομολόγων του ελληνικού κράτους με νέα, έχει ως βασικό σκοπό όχι την αποφυγή της επίσημης πτώχευσης της χώρας, αλλά την επιτάχυνση της κοινωνικής και οικονομικής εκποίησης.

Σύμφωνα με τον Νουτ Βέλινγκ, του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ, μια τέτοια επιχείρηση αντικατάστασης του χρέους ίσως να αποτελέσει μέρος του νέου πακέτου βοήθειας προς την Ελλάδα. Σύμφωνα με τo Bloomberg (6/6), αξιωματούχοι της ΕΚΤ που έχουν άμεση σχέση με τη διαμόρφωση του πακέτου βοήθειας προς την Ελλάδα, το οποίο πρόκειται να εγκριθεί 23-24 Ιουνίου από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Κορυφής, δήλωσαν ότι είναι πολύ πιθανό να περιλαμβάνει ένα τέτοιο σχέδιο αντικατάστασης ομολόγων.

Στους επενδυτές είναι πολύ πιθανό να δοθεί καθεστώς προτιμησιακής σχέσης, πολύ υψηλότερες πληρωμές στα κουπόνια των τόκων και εμπράγματες εγγυήσεις. Οι λεπτομέρειες κρατούνται κρυφές.

Αυτό που αποκλείουν οι αξιωματούχοι της ΕΚΤ είναι δυο πράγματα: Αφενός, μια συνολική αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας. Και αφετέρου, το «κούρεμα» καθ' οιονδήποτε τρόπο.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο διοικητής της ΕΚΤ κ. Τρισέ, ο οποίος για πρώτη φορά παραδέχτηκε ανοιχτά ότι μια τέτοια αντικατάσταση ομολόγων είναι όντως στο τραπέζι. Μιλώντας στις 6/6 στο Μόντρεαλ, ο Τρισέ, ενώ αντιτάχθηκε για μια ακόμη φορά στην επιβολή ζημιών στους επενδυτές, είπε «αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε εναντίον ο ιδιωτικός τομέας να αναλάβει τις ευθύνες του, όπως του ζητήθηκε έναν χρόνο πριν, όταν έγινε το πρώτο πρόγραμμα για την Ελλάδα, όπως ζητήθηκε από τα πιστωτικά ιδρύματα στην Ευρώπη να διατηρήσουν στα χέρια τους το επίπεδο του ανεξόφλητου χρέους».

Ο κ. Τρισέ ομολογεί εδώ για πρώτη φορά ότι μαζί με το πρώτο μνημόνιο ζητήθηκε από τις τράπεζες που κρατάνε το ελληνικό χρέος να μην ξεφορτωθούν τα ανεξόφλητα ομόλογα στη δευτερογενή αγορά. Κι έτσι οι μεγάλες τράπεζες στη Γερμανία, τη Γαλλία και αλλού στην ευρωζώνη εξακολουθούν να κρατούν τα πακέτα ομολόγων του ελληνικού χρέους. Πράγμα που εξηγεί την εκτεταμένη κερδοσκοπία με «ανοιχτές πωλήσεις» ελληνικών ομολόγων στη δευτερογενή και φυσικά την εκτίναξη των επιτοκίων τους.

Το γεγονός ότι δεν επετράπη στις τράπεζες να ξεσκαρτάρουν από τα ομόλογα του ελληνικού κράτους που κατέχουν, έχει οδηγήσει την όλη κατάσταση στο κόκκινο. Ο επίτροπος Όλι Ρεν είπε στο Στρασβούργο (6/6) ότι η Ε.Ε. αντιμετωπίζει μια «πολύ σοβαρή κατάσταση» με την Ελλάδα και χρειάζεται να καταλήξει σε μια συμφωνία σχετικά με το ζήτημα πριν από τη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών στις 20/6. «Η Ελλάδα ήταν σε ελεύθερη πτώση με δημοσιονομικούς όρους, ήταν έτοιμη να πτωχεύσει τον περασμένο Απρίλιο, Μάιο και δυστυχώς είναι έτοιμη να πτωχεύσει ξανά, εκτός κι αν υπάρξει βοήθεια», είπε ο επίτροπος.

Αξιόπιστη ιδιωτικοποίηση

Άλλωστε, σύμφωνα με τον Τρισέ στην ομιλία στο Μόντρεαλ που προαναφέραμε, η Ελλάδα «είναι μια χώρα η οποία, σύμφωνα με ό,τι γνωρίζω, ως μερίδιο στο ΑΕΠ, είναι μάλλον η πιο πλούσια χώρα με όρους περιουσίας σε ακίνητα. Αυτό, φυσικά, είναι κάτι το οποίο είναι σπουδαίο. Και, φυσικά, αν κατανοηθεί πλήρως από παρατηρητές, επενδυτές και παράγοντες της αγοράς, μπορεί να κάνει τη διαφορά με την προ υπόθεση, φυσικά, ότι αυτή η ιδιωτικοποίηση θα φανεί αξιόπιστη και διεκπεραιωμένη με επαγγελματικό τρόπο».

Ρυθμοί fast track

Το τι εννοεί ο Τρισέ αξιόπιστη ιδιωτικοποίηση και επαγγελματικά διεκπεραιωμένη φαίνεται στην κοινή ανακοίνωση της τρόικας στις 3/6: «Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να επιταχύνει σημαντικά το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεών της. Για τον σκοπό αυτό θα δημιουργήσει μια επαγγελματική και ανεξάρτητη ως προς τη διοίκησή της υπηρεσία ιδιωτικοποιήσεων και έχει καταρτίσει έναν ολοκληρωμένο κατάλογο περιουσιακών στοιχείων για ιδιωτικοποίηση με τον σκοπό να πραγματοποιήσει έσοδα της τάξης των 50 δισ. ευρώ έως το τέλος του 2015». Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν διαρκώς στον διεθνή οικονομικό Τύπο, αυτή η ειδική υπηρεσία ιδιωτικοποιήσεων θα βρίσκεται υπό τον αποκλειστικό και άμεσο έλεγχο των τροϊκανών. Εκποίηση με ρυθμούς fast track και υπό καθεστώς πλήρους αδιαφάνειας και συμφωνιών παρασκηνίου. Αυτό υπόσχεται ο Τρισέ και οι υπόλοιποι αξιωματούχοι της ευρωζώνης στους επενδυτές κερδοσκόπους για να μην ξεφορτωθούν ακόμη τα χαρτιά τους. Αυτό εξυπηρετεί και η 5η δόση, αλλά και η πρόσθετη χρηματοδότηση, όπως κι αν γίνει.

Μόνιμη εποπτεία

Το ευρώ σχεδιάστηκε από την αρχή να τρέφεται από την κερδοσκοπία. Πρώτα με τα ελλείμματα και τα δάνεια. Τώρα με τη διαχείριση του χρέους και την εκποίηση των υπό χρεοκοπία χωρών. Όμως μην ανησυχείτε, υπάρχουν κι αυτοί που για να «μετριάσουν τα θύματα» προτείνουν να περιμένουμε. Προτείνουν σκληρές διαπραγματεύσεις με την τρόικα, που δήθεν θα την αναγκάσουν να περικόψει από μόνη της το χρέος. Μόνο που η Ε.Ε. και η ΕΚΤ έχουν έτοιμη τη λύση: Αντικατάσταση ομολόγων, αφού προηγηθεί πλήρης εκποίηση της χώρας και του λαού της. Μα αυτό θα σημάνει επίσημη πτώχευση, θα πει κάποιος. Ναι, αλλά πιστεύουν ότι θα προλάβουν να χώσουν την Ελλάδα στον μόνιμο Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης για να πτωχεύσει υπό καθεστώς ύπατης αρμοστείας. Έτσι θα μπορούν να την ξεσκίσουν ήσυχα κι ωραία τα όρνια της αγοράς χωρίς να κινδυνεύει το ευρώ από κάποιο «πιστωτικό γεγονός», δηλαδή από άμεση κατάρρευση των μεγάλων τραπεζών της ευρωζώνης. Το μεγάλο έπαθλο που περιμένει στο τέλος της διαδρομής είναι το ευρωομόλογο. Η πιο τρελή φαντασίωση των κερδοσκόπων του χρέους θα γίνει πραγματικότητα. Με αυτό η νομική βάση του δημόσιου χρέους θα αλλάξει ριζικά και θα περιέλθει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των υπερεθνικών οργάνων της Ένωσης. Με αυτό ελπίζουν σε μια νέα εποχή εγγυημένου υπερδανεισμού, ακόμη και για χώρες όπως η Ελλάδα, που πτωχευμένες θα βρίσκονται μόνιμα πλέον υπό καθεστώς ύπατης αρμοστείας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.

Κερδοσκοπικό πάρτι

Η αλήθεια είναι ότι τα 5ετή CDS (credit default swaps)της Ελλάδας, που υποδηλώνουν την πιθανότητα πτώχευσης, από 399 bps τον Ιανουάριο του 2010 εκτινάχθηκαν στις 1.372 bps στις 11/5/2011 για να χτυπήσουν νέο ρεκόρ των 1.390,97 bps στις 6/6.

Με άλλα λόγια χάρη στη «βοήθεια» της Ε.Ε. και της ΕΚΤ η πιθανότητα πτώχευσης της Ελλάδας αυξήθηκε κατά 348,6%! Αυτό σημαίνει και μια αντίστοιχη αύξηση στην απόδοση των CDS στα χέρια των κερδοσκόπων.

Το γεγονός ότι τα CDS έχουν φτάσει σε απόδοση περίπου 3,5 φορές την αρχική τους τιμή, κάνει πολλούς κερδοσκόπους να θέλουν να εξαργυρώσουν. Η πιθανότητα αυτή αυξάνει δραματικά το ενδεχόμενο της επίσημης πτώχευσης με καταστροφικές συνέπειες για τα μεγάλα χαρτοφυλάκια ομολόγων ελληνικού χρέους, αλλά και για την ευρωζώνη.

Έτσι με το να θέσει στο τραπέζι επίσημα η ΕΚΤ το ενδεχόμενο μιας αντικατάστασης ομολόγων επιδιώκει να δώσει κίνητρο στις τράπεζες ώστε να κρατηθούν για να μην ξεσκαρτάρουν και στους κερδοσκόπους να μην εξαργυρώσουν ακόμη τα CDS. Υπάρχει ψωμί ακόμη. Αυτό είναι το μήνυμα που θέλει να στείλει η ΕΚΤ στις αγορές.

Θα γλυτώσει την επίσημη πτώχευση η Ελλάδα;

2011-06-17T20:33:00.000+03:00

Θα γλυτώσει την επίσημη πτώχευση η Ελλάδα;

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ οικονομολόγου αναλυτή.

αναδημοσίευση από http://dimitriskazakis.blogspot.com/2011/06/blog-post.html

Δεν νομίζω ότι υπάρχει Έλληνας που να μην αναρωτιέται αν θα πτωχεύσει η χώρα. Κι όσο περισσότερο προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει, τόσο περισσότερο μπερδεύεται. Από τη μια έχεις μια κυβέρνηση που δεν έχει επιβεβαιωθεί σε τίποτε, αλλά συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι οι επιλογές της είναι μονόδρομος. «Δεν υπάρχει περιθώριο για άλλη πολιτική», δήλωσε στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ στις 23/5 ο υπουργός οικονομικών και ανάγγειλε για μια ακόμη φορά ότι χωρίς την εκταμίευση της 5ης δόσης τον Ιούνιο, η χώρα θα πάει σε στάση πληρωμών. Μα καλά πότε και πώς θα σταματήσει αυτό; Μπορεί να σταματήσει, ή εσαεί θα έχουμε κάποιον Παπακωνσταντίνου να μας λέει κάθε τρεις και λίγο ότι τα λεφτά σώθηκαν, καιρός να πουλήσουμε και να πουληθούμε;

Νέος «οδικός χάρτης»

Ας δούμε τι λέει ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Στη συνέντευξή του στο Έθνος της Κυριακής (22/5) δήλωσε ότι τώρα «συζητάμε για ένα 4ετές πρόγραμμα, που εγγυάται την έξοδό μας από την κρίση αλλά και αλλαγές σοβαρές, διαρθρωτικές. Για βιώσιμη ανάπτυξη. Μιλάμε για μια σοβαρή και συστηματική διαπραγμάτευση. Εξαρχής αντιμετωπίσαμε το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα όχι μόνο ως ένα σχέδιο για τη μείωση των ελλειμμάτων, η οποία συνιστά και προϋπόθεση για την επιβίωση της χώρας. Είναι ένας πλήρης Οδικός Χάρτης για τη δημιουργία μίας νέας Ελλάδας, απαλλαγμένης από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος, τη φαυλότητα, τις πελατειακές σχέσεις, την κατασπατάληση δημοσίων πόρων, την αναξιοκρατία και τη διαφθορά. Το πρόγραμμά μας -παρά τις αντίξοες συνθήκες- έχει ήδη θετικά αποτελέσματα. Και αυτό λόγω των προσπαθειών και θυσιών του ελληνικού λαού, που κανείς εντός ή έκτος Ελλάδας δεν πρέπει να υποτιμά ή να ισοπεδώνει. Παράλληλα όμως, αξιολογώντας τη θετική μας πορεία, λαμβάνουμε υπόψη το γεγονός ότι για λόγους που είναι ανεξάρτητοι της βούλησης όλων των μερών, δεν διαφαίνεται προς το παρόν η δυνατότητα φυσιολογικής κάλυψης των δανειακών αναγκών της Ελλάδας το 2012 από τις αγορές. Αυτό συνιστά μια σοβαρή παράμετρο. Έχουμε χρέος να τη συζητήσουμε με τους εταίρους μας. Και αυτή η συζήτηση δεν είναι εύκολη.»

Από την τοποθέτηση αυτή προκύπτουν οι εξής απλές απορίες:

Μα καλά τα ίδια δεν έλεγε ο κ. Παπανδρέου και η συμμαχία των προθύμων τον περασμένο Μάιο όταν ψήφιζαν το μνημόνιο και αποδέχονταν την απεμπόληση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, «άνευ όρων και αμετάκλητα» όπως ρητά αναφέρεται στην Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης (14§5);

Τότε δεν μίλαγαν για 3 χρόνια θυσιών ώστε να βγούμε από το τούνελ; Τώρα από πού ξεφύτρωσαν άλλα τέσσερα ακόμη χρόνια Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος; Πώς βρεθήκαμε από τον «οδικό χάρτη» του 3ετούς μνημονίου, στον «οδικό χάρτη» του 4ετούς μεσοπρόθεσμου προγράμματος; Τι είναι εκείνο που μας οδήγησε να έχουμε μια «θετική πορεία», αλλά να παραμένουμε κολλημένοι εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε, δηλαδή να μην υπάρχει σάλιο στο δημόσιο ταμείο;

Γιατί πρέπει να βγούμε στις αγορές;

Που βρίσκεται το κουμπί; Σ’ αυτό που λέει ο πρωθυπουργός και οι περισσότεροι προσπερνούν αδιάφορα: «δεν διαφαίνεται προς το παρόν η δυνατότητα φυσιολογικής κάλυψης των δανειακών αναγκών της Ελλάδας το 2012 από τις αγορές.» Με άλλα λόγια, όλα αυτά τα κάνουμε για να ξαναβγούμε στις αγορές και να δανειστούμε εκ νέου με επιτόκια που να προσεγγίζουν εκείνα με τα οποία δανειζόμασταν πριν την κρίση.

Ας το σκεφτούμε λίγο. Ποιος είναι ο στόχος τους; Να ξαναβγάλουν την χώρα στις αγορές ώστε να ξαναδανειστεί όπως δανειζόταν και πριν. Μα αυτή η πρακτική δεν είναι που μας οδήγησε στην χρεοκοπία; Πώς είναι δυνατόν να έχεις σαν κεντρικό στόχο να επαναλάβεις εκείνο που σε έχει φέρει σ’ αυτήν την κατάσταση;

Ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει έτοιμη την απάντηση: «Πώς μπορεί να έχεις ανάπτυξη όταν δεν σου δανείζουν; Πώς μπορείς να δημιουργήσεις εμπιστοσύνη για επενδύσεις στην οικονομία, όταν οι ξένες αγορές, όλος ο κόσμος, δεν πιστεύει στις πολιτικές σου και δεν πιστεύει σ’ αυτό που θέλεις να κάνεις; Ανάπτυξη σημαίνει επενδύσεις. Σημαίνει χρηματοδότηση. Σημαίνει εμπιστοσύνη. Και η δημοσιονομική προσαρμογή και το νοικοκύρεμα των δημόσιων οικονομικών είναι προϋπόθεση για την ανάπτυξη. Χωρίς αυτή, θα καταλήξουμε στο είδος της ανάπτυξης που είχαμε τα περασμένα χρόνια και είδαμε πού μας οδήγησε αυτό.» Τάδε έφη στην συνέλευση του ΣΕΒ, 24/5.

Αλήθεια, τι σόι ανάπτυξη είχαμε τα προηγούμενα χρόνια; Μια ανάπτυξη που σχεδόν ολοκληρωτικά στηρίχθηκε σε δανεικά. Να θυμίσουμε απλά ότι για κάθε ένα 1% αύξηση του ΑΕΠ της Ελλάδας την τελευταία δεκαετία του «οικονομικού θαύματος», είχαμε τουλάχιστον 3% αύξηση του καθαρού δημόσιου χρέους στο τέλος κάθε έτους. Μήπως ήρθε η ώρα να απεξαρτηθούμε από τα δανεικά; Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου, μην τυχόν και μας ακούσουν οι δανειστές και μας κόψουν τα δάνεια! Σε λίγο για να μην θυμώσουν οι δανειστές και οι περίφημες αγορές θα μιλάμε ψιθυριστά και «κατά μόνας», όπως έλεγαν στον στρατό.

Το «συμβόλαιο με το λαό»

Αν δεν με απατά η μνήμη μου ο κ. Παπακωνσταντίνου ανήκει σε κάποιο κόμμα που λέγεται ΠΑΣΟΚ. Αυτό το κόμμα δεν ήταν που όταν πρωτοβγήκε στην κυβέρνηση το 1981 είχε συνάψει κάποιο «συμβόλαιο με το λαό»; Τι θυμήθηκες τώρα, θα μου πείτε. Και ίσως να έχετε δίκιο, αλλά για ρίξτε μια ματιά τι έγραφε τότε το «συμβόλαιο με τον λαό» για τον εξωτερικό δανεισμό: «Άλλη μορφή οικονομικής εξάρτησης, στην οποία η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα στρέψει την προσοχή της, είναι ο εξωτερικός δανεισμός. Ο εξωτερικός δανεισμός επιτρέπεται όταν είναι ενταγμένος σ’ ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης. Δε συμφωνούμε με εξωτερικό δανεισμό, που αποβλέπει στο να καλύψει περιστασιακά λάθη και παραλείψεις της οικονομικής πολιτικής, αλλά τον δεχόμαστε όταν έχει δυναμικό αναπτυξιακό χαρακτήρα. Η διατυμπανιζόμενη από την Κυβέρνηση της ΝΔ «πιστοληπτική ικανότητα» της χώρας δεν είναι το βασικό πρόβλημα. Η επιτυχία του εξωτερικού δανεισμού κρίνεται από την ταχύτητα με την οποία αυτοπεριορίζεται. Η εξακολούθηση του εξωτερικού δανεισμού σε υψηλά επίπεδα, όπως τα σημερινά, θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα στην οικονομία της χώρας. Ο αναγκαίος δανεισμός θα εξασφαλίζεται από πηγές και με όρους που δεν συνεπάγονται καμιά άλλη δέσμευση οικονομική ή πολιτική, εκτός από την εξυπηρέτηση του χρέους.»

Φυσικά περιττό να πούμε πώς ούτε κι αυτή την θέση σεβάστηκαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, ήδη από την δεκαετία του ’80, και έπραξαν τα ακριβώς αντίθετα. Οι πολιτικές τους εκτίναξαν το εσωτερικό και κυρίως το εξωτερικό χρέος της χώρας προκειμένου να επιδοτηθεί η αναπαραγωγή του κόμματος στην εξουσία και να φορτωθεί το ελληνικό κράτος με τις τεράστιες ζημιές των επιχειρηματιών της αρπαχτής και των «δανεικών κι αγύριστων» της εποχής των προβληματικών, καθώς και με τα ομηρικά κόστη της ένταξης στην ΕΟΚ.

Ωστόσο, η θέση αυτή τότε δεν ήταν μόνο του ΠΑΣΟΚ. Θα την συναντήσει κανείς σε όλες τις μελέτες για το χρέος των πιο επιφανών οικονομολόγων της Ελλάδας, όπως π.χ. ήταν ο Άγγελος Αγγελόπουλος και ο Ξενοφών Ζολώτας. Ο δανεισμός και δη ο εξωτερικός δανεισμός ήταν «μορφή εξάρτησης» τότε και όχι δύναμη ανάπτυξης, όπως μας λέει σήμερα ο κ. Παπακωνσταντίνου. Η μόνη διαφορά από τότε είναι το γεγονός ότι η ελληνική οικονομία έχει μετατραπεί πια σε μια οικονομία παντελώς ανοιχτή στα πιο κερδοσκοπικά συμφέροντα της εσωτερικής και εξωτερικής χρηματαγοράς.

Το χρέος ως μοχλός ανάπτυξης

Δείτε την κατάντια της ελληνικής οικονομίας σήμερα στον πίνακα 1. H αρνητική καθαρή Διεθνής Επενδυτική Θέση της Ελλάδος παρουσιάζει τη διαφορά μεταξύ των υποχρεώσεων και των απαιτήσεων των κατοίκων της χώρας έναντι μη κατοίκων όπως αυτές αποτιμώνται στις αγορές και συμπεριλαμβάνει τόσο τις άμεσες επενδύσεις όσο και τα συναλλαγματικά διαθέσιμα. Με βάση τα τελευταία στοιχεία, στο τέλος του 2010 η αρνητική Διεθνής Επενδυτική Θέση (ΔΕΘ) της χώρας έφθασε τα 225,9 δισεκ. ευρώ έναντι 199,6 δισεκ. ευρώ στο τέλος του 2009, δηλαδή οι καθαρές υποχρεώσεις της χώρας αυξήθηκαν κατά 26,3 δισεκ. ευρώ ή 13,2%. Η ΔΕΘ αντιστοιχούσε το 2010 στο 98,2% του ΑΕΠ, έναντι 84,9% του ΑΕΠ το 2009.

Ξέρετε τι σημαίνουν αυτοί οι αριθμοί; Καταρχήν διαψεύδουν όλους εκείνους που μας ταλαιπωρούν με το παραμύθι ότι δεν έρχονται οι ξένοι να επενδύσουν στην Ελλάδα. Το κεφάλαιο που εισρέει στην χώρα, αναλογικά με το ΑΕΠ της, είναι 7,5 φορές περισσότερο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Το 2010 το κεφάλαιο που εισέρρευσε καθαρά στην χώρα ανήλθε στο 98,2% του ΑΕΠ της, ενώ στην ευρωζώνη μόλις στο 12,9% του ΑΕΠ της. Μόνο που το κεφάλαιο πηγαίνει εκεί όπου του εξασφαλίζουν μεγαλύτερα κέρδη και η Ελλάδα είναι ένας προνομιακός χώρος για κερδοσκοπία με μετοχές, ομόλογα και παράγωγα. Η χώρα έχει μεταβληθεί σε Ελ Ντοράντο των κερδοσκόπων με χαρτιά και χρήμα.

Από πού φαίνεται αυτό; Αν η Διεθνής Επενδυτική Θέση αναλυθεί κατά κατηγορία επενδύσεων, προκύπτει ότι όσον αφορά τις άμεσες επενδύσεις το συνολικό αποτέλεσμα ήταν για πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία (για την οποία υπάρχουν

στοιχεία) θετικό και διαμορφώθηκε σε 3,2 δισεκ. ευρώ. Η εξέλιξη αυτή δεν αντανακλά πραγματική μείωση των επενδύσεων μη κατοίκων στην Ελλάδα (δηλαδή αποεπένδυση), αλλά οφείλεται στη μείωση της αποτίμησης των επενδύσεων αυτών, λόγω της σημαντικής κάμψης των τιμών στο ΧΑ. Σημειώνεται ότι, βάσει των στοιχείων του ισοζυγίου πληρωμών, η καθαρή εισροή για άμεσες επενδύσεις στην Ελλάδα έφθασε το 1,7 δισεκ. ευρώ το 2010.

Όμως ο κύριος όγκος του κεφαλαίου κατευθύνεται στις επενδύσεις χαρτοφυλακίου, δηλαδή σε πακέτα μετοχών και κυρίως ομολόγων του ελληνικού δημοσίου, καθώς και στις «λοιπές επενδύσεις» (δάνεια και καταθέσεις). Το 2010 για κάθε 100 ευρώ καθαρή άμεση επένδυση στο εξωτερικό από Έλληνες κατοίκους, αντιστοιχούσαν περίπου 7.000 ευρώ επενδύσεις από το εξωτερικό κυρίως σε ομόλογα χρέους, δάνεια και ρέπος. Αυτό εξηγεί γιατί η ελληνική οικονομία, το κράτος και οι ιδιώτες πνίγονται στα χρέη. Διότι πολύ απλά ο δανεισμός και το χρέος, όπως και το ξέπλυμα χρήματος μέσω καταθέσεων προθεσμίας, αποτελούν τις πιο επικερδείς δραστηριότητες σήμερα για το κεφάλαιο κυρίως από το εξωτερικό.

Γι’ αυτό και βλέπετε τον κ. Παπακωνσταντίνου τόσο απόλυτο. Το δόγμα ότι χωρίς δανεισμό δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη, εξασφαλίζει την διαιώνιση του υπάρχοντος καταστροφικού μοντέλου εξωστρέφειας και ανοίγματος της οικονομίας στα πιο παρασιτικά και κερδοσκοπικά συμφέροντα της χρηματαγοράς παγκόσμια. Όσο θα συνεχίζει να δανείζεται το δημόσιο, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, τόσο θα δίνονται νέες τεράστιες δυνατότητες για κερδοσκοπική διαχείριση του χρέους. Τόσο περισσότερο θα βαθαίνει η παρασιτική εξάρτηση της χώρας. Τόσο θα εξανεμίζονται οι ήδη πενιχροί εσωτερικοί πόροι της οικονομίας. Τόσο θα βαθαίνει η χρεοκοπία και θα κάνει αναπότρεπτη την επίσημη πτώχευση της χώρας.

Θα αποτρέψει την πτώχευση η ΕΕ;

Μα τι λες, θα μου πείτε. Έχουμε την επίσημη διαβεβαίωση της τρόικας, του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ, ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να πτωχεύσει. Δεν θα την αφήσουν να πτωχεύσει οι φίλοι, εταίροι και σύμμαχοι. Γι’ αυτό άλλωστε δεν μπήκαμε στην ευρωζώνη; Δεν ξέρω αν έχετε παρακολουθήσει συζητήσεις «ειδημόνων», οι οποίοι αφού επαναλάβουν όλα τα γνωστά και χιλιοειπωμένα κλισέ που ακούμε εδώ και δυο τουλάχιστον δεκαετίες για το σπάταλο κράτος και τις υπερβολικές απαιτήσεις της κοινωνίας, καταλήγουν στο εξής αμίμητο: «Δεν θα μας αφήσει η ΕΕ να πτωχεύσουμε!» Σε ιδιωτικές συζητήσεις μάλιστα, κλείνουν και το μάτι πονηρά. Το «επιχείρημα» αυτό απογειώνει την απάντηση στο ερώτημα αν θα πτωχεύσει η Ελλάδα, από την ζωντανή πραγματικότητα στην σφαίρα της φαντασίας και της μεταφυσικής. Είναι το ίδιο με το να ακούς έναν γιατρό να σου λέει ότι η τύχη του ασθενούς βρίσκεται στα χέρια του Υψίστου. Μόνο που στην δική μας περίπτωση η χώρα βρίσκεται στα χέρια μιας συμμορίας από σκιτζήδες και τσαρλατάνους, που υπηρετούν τα πιο άνομα συμφέροντα της αγοράς.

Τι απέφερε ο «μηχανισμός στήριξης»; Μας έκανε καλό, ή μας χαντάκωσε ακόμη περισσότερο; Ας δούμε τα δεδομένα. Ο πίνακας 2 αποτυπώνει την πορεία των ελληνικών ομολόγων και των περίφημων spread τους μήνες της κρίσης. O πίνακας δείχνει το εκτεταμένο παιχνίδι με τις τοποθετήσεις στα ελληνικά ομόλογα που προηγήθηκε του μνημονίου, πυροδοτώντας τεράστιους τζίρους. Οι κερδοσκόποι βγήκαν από αυτό το παιχνίδι των τοποθετήσεων με κέρδη άνω των 17 δις ευρώ.

Με την επιβολή του μνημονίου, δίνεται η ευκαιρία στους μεγάλους κατόχους των ελληνικών ομολόγων να κρατήσουν τα πακέτα τους περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία για κερδοσκοπία υπό καθεστώς προστασίας του «μηχανισμού στήριξης». Αυτός είναι ο κύριος λόγος που ο τζίρος αγοραπωλησιών ελληνικών ομολόγων πέφτει ξαφνικά πολύ χαμηλά. Οι μεγάλες τράπεζες και οι επενδυτές κεφαλαίων βρήκαν μια θαυμάσια ευκαιρία να κερδίζουν από τα ελληνικά ομόλογα, «σορτάροντας» συγκεκριμένους τίτλους και αποκομίζοντας σημαντικά κέρδη. Με τον τρόπο αυτό δεν ένιωσαν και καμμιά ιδιαίτερη πίεση να ξεφορτωθούν τα ομόλογα στην κατοχή τους.

Η τακτική αυτή οδήγησε σε μια εντυπωσιακή υποβάθμιση τα ελληνικά ομόλογα. Με το μνημόνιο και τον «μηχανισμό στήριξης» το επιτόκιο του 3ετούς ομολόγου από 7,80% τον Μάιο του 2010 εκτινάχθηκε στο 23,67% τον Απρίλιο του 2011. Δηλαδή υπερτριπλασιάστηκε! Το επιτόκιο του 10ετούς ομολόγου το ίδιο χρονικό διάστημα εκτινάχθηκε από το 7,74% στο 15,59%, δηλαδή σχεδόν διπλασιάστηκε. Πώς είναι δυνατόν να θεωρεί κανείς ότι είχαμε «θετικά αποτελέσματα», όταν είχαμε μια τέτοια κατρακύλα; «Δεν ανταποκρίθηκαν οι αγορές», λέει η κυβέρνηση. Γιατί δεν ανταποκρίθηκαν; Ανταποκρίθηκαν μια χαρά. Η κρυβένρηση και η τρόικα προσέφερε μια απίστευτη ευκαιρία στις αγορές να κερδοσκοπήσουν με τα ελληνικά ομόλογα και αυτές ανταποκρίθηκαν με το παραπάνω. Με άλλα λόγια η περίοδος του μνημονίου όχι μόνο επιδείνωσε την εικόνα της Ελλάδας στις αγορές, αλλά οδήγησε την χώρα πιο κοντά στην επίσημη πτώχευση.

Το γεγονός ότι τον Απρίλιο του 2011 το 3ετές ομόλογο έχει χάσει σχεδόν 40% της ονομαστικής αξίας του, το 10ετές σχεδόν το 44% της ονομαστικής αξίας του και το 30ετές σχεδόν το 50% της ονομαστικής αξίας του, δεν αφήνει πολλά περιθώρια στους μεγάλους κατόχους των ελληνικών ομολόγων να δεχτούν μια αναδιάρθρωση του χρέους. Κι αυτό γιατί σε αυτές τις συνθήκες θα αναγκαστούν να δεχτούν μεγάλο «κούρεμα». Γιατί να το κάνουν;

Αυτό που έχουν να κάνουν είναι να εκβιάζουν για μια νέα χρηματοδοτική στήριξη προς την Ελλάδα ώστε να συνεχίσουν να παίζουν τα παιχνίδια τους. Από κει και πέρα κρατούν τα πακέτα των ομολόγων τους και ελπίζουν πώς στο τέλος θα κατορθώσουν να αποσπάσουν μια πολύ καλή συμφωνία από την χρεοκοπημένη Ελλάδα με την βοήθεια της ΕΚΤ. Κι έτσι η τραγωδία της χρεοκοπίας θα συνεχίζεται μέχρις ότου η πτώχευση θα γίνει από τα ίδια τα πράγματα αναπόφευκτη.

Η επερχόμενη κατάρρευση των τραπεζών

Το αναπόφευκτο της πτώχευσης συνδέεται γενικότερα και με την κατάσταση του εγχώριου πιστωτικού συστήματος. Το άνοιγμα του πιστωτικού συστήματος φαίνεται στον πίνακα 3. Παρά την άνοδο του εξωτερικού χρέους των τραπεζών που το 2010 έφτασε τα 115,2 δις ευρώ, οι ανάγκες ρευστότητας εκτινάχθηκαν. Το 2010 οι εγχώριες τράπεζες άντλησαν ρευστότητα από ευρωσύστημα τουλάχιστον 87,1 δις ευρώ. Με τον τρόπο αυτό το συνολικό χρέος των τραπεζών έχει εκτιναχθεί για το 2010 άνω των 202,3 δις ευρώ. Αν σκεφτεί κανείς ότι το σύνολο των καταθέσεων ταμιευτηρίου και προθεσμίας που τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις έχουν τοποθετήσει στις εγχώριες τράπεζες το 2010 ανήλθαν σε 185,9 δις ευρώ, τότε τίθεται ένα σοβαρό ερώτημα για την ίδια την βιωσιμότητα του τραπεζικού συστήματος.

Πώς θα αναχρηματοδοτήσουν οι τράπεζες το χρέος τους; Οι καταθέσεις πέφτουν διαρκώς. Μόνο το 2010 έκαναν φτερά πάνω από 25 δις ευρώ καταθέσεις ταμιευτηρίου και προθεσμίας σε σχέση με το 2009. Υπολογίζεται επίσης ότι περίπου το 30% των δανείων που έχουν χορηγήσει οι τράπεζες δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν σε τακτική βάση. Οι μεγάλες τράπεζες επιχείρησαν στα τέλη του περασμένου χρόνου να τιτλοποιήσουν μέρος των δανείων που έχουν χορηγήσει με σκοπό να αντλήσουν ρευστότητα από τις αγορές. Όμως οι απανωτές υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής τους αξιοπιστίας από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης απέτρεψαν αυτό το σχέδιο.

Μετά και τις τελευταίες υποβαθμίσεις οι τίτλοι των εγχώριων τραπεζών και του ελληνικού δημοσίου δεν γίνονται πλέον δεχτοί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Έτσι ή αλλιώς η ΕΚΤ δεν είναι σε θέση πια να τροφοδοτήσει με ρευστότητα τις τράπεζες. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που ανεβάζει σταδιακά τα επιτόκια σαν αντικίνητρο προς τις τράπεζες. Ο μόνος τρόπος που έχει μείνει στις εγχώριες τράπεζες για να χρηματοδοτούνται είναι οι εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου. Όμως το άνοιγμα είναι τεράστιο και πρέπει να αναχρηματοδοτηθεί άμεσα. Πώς θα γίνει αυτό; Κανείς δεν γνωρίζει. Το πιθανότερο είναι να γίνει με τον τρόπο που το κάνει και η Ιρλανδία. Περνώντας δηλαδή τα χρέη των τραπεζών στον κρατικό προϋπολογισμό.

Μπορεί να γίνει αυτό με τα χάλια του δημόσιου χρέους που έχει το ελληνικό κράτος; Μάλλον όχι. Ο λόγος είναι απλός και γίνεται ολοφάνερος από τα στοιχεία του πίνακα 4. Οι καθαρές δανειακές ανάγκες του δημοσίου για το 2011 ανέρχονται σχεδόν σε 76 δις ευρώ. Από αυτά θα δοθούν από την τρόικα τα 46,5 δις ευρώ μέσα στον χρόνο. Αυτό αφήνει ένα έλλειμμα χρηματοδότησης περίπου στα 30 δις ευρώ. Πόθεν θα βρεθούν; Η έκθεση του ΔΝΤ προβλέπει σταδιακή επέκταση των εντόκων γραμματίων του δημοσίου μέσα στο 2011 σε εννιάμηνα και δωδεκάμηνα. Ακόμη κι αν θεωρήσουμε ότι μπορεί να αντληθεί ένα τέτοιο ποσό με έντοκα γραμμάτια, παρά το τεράστιο επιτοκιακό κόστος, το μόνο που θα κάνει είναι να το μετακυλήσει τους πρώτους μήνες του επόμενου χρόνου, του 2012. Με δεδομένη βέβαια την υπόθεση εργασίας ότι θα βρεθούν αγοραστές. Έτσι το 2012 θα πρέπει να αναχρηματοδοτηθεί αυτό το ποσό και να βρεθούν επιπλέον άλλα 77 δις ευρώ. Με την τρόικα να είναι σε θέση να χρηματοδοτήσει λιγότερο από 26 δις ευρώ. Πώς θα καλυφθούν τα υπόλοιπα; Η κυβέρνηση και οι εκθέσεις των ελεγκτών μιλούν για άνοιγμα της Ελλάδας στις αγορές. Την προοπτική αυτή την αποκλείουν σήμερα όλοι οι αναλυτές των αγορών μαζί και η κυβέρνηση.

Όμως ακόμη κι έτσι να είναι τα πράγματα. Ακόμη κι αν η Ελλάδα κατορθώσει να βγει στις αγορές το 2012 και το 2013, τότε θα βρεθεί μπροστά σε μια ακόμη χειρότερη έκπληξη. Το 2014 οι καθαρές δανειακές ανάγκες του δημοσίου εκτιμάται ότι θα ξεπεράσουν τα 103 δις ευρώ και το 2015 τα 135 δις ευρώ, δηλαδή πάνω από το 51% του εκτιμώμενου ΑΕΠ του ίδιου χρόνου. Είναι ποτέ δυνατόν για μια οικονομία να καλύψει δανειακές ανάγκες αυτού του ύψους; Ούτε κατά διάνοια.

Ωστόσο, ακόμη κι αν πάρουμε ως σωστό το πιο μετριοπαθές σενάριο που εκθέτει το ΔΝΤ για την πορεία των δανειακών αναγκών του δημοσίου, τότε βλέπουμε να διαμορφώνεται ένας άλλος μεγάλος κίνδυνος. Ο δανεισμός των ιδιωτικών τραπεζών. Μέσα στο 2011 οι τράπεζες θα πρέπει να χρηματοδοτήσουν δικές τους δανειακές ανάγκες της τάξης των 53 δις ευρώ. Από πού θα βρεθούν; Προφανώς τα 30 δις ευρώ εγγυήσεις του δημοσίου που παραχωρήθηκαν προσφάτως σ’ αυτές δεν φτάνουν να καλύψουν τις ανάγκες των τραπεζών. Εκτός αυτού, η κλιμάκωση έως το 2015 της ανάγκης αναχρηματοδότησης ιδίως του βραχυπρόθεσμου δανεισμού των τραπεζών θα τις οδηγήσει να αναζητούν μέσα στο 2013 πάνω από 116 δις ευρώ, δηλαδή το 47% του ετήσιου ΑΕΠ, το 2014 πάνω από 186 δις ευρώ, δηλαδή κοντά στο 74% του ΑΕΠ, ενώ το 2015 πάνω από 255 δις ευρώ, δηλαδή κοντά στο 96% του ΑΕΠ τον ίδιο χρόνο. Είναι ποτέ δυνατόν να βρεθούν αυτά τα δάνεια και μάλιστα σε βραχυπρόθεσμη βάση; Ούτε κατά διάνοια.

Τι σημαίνουν αυτοί οι αριθμοί σε απλά ελληνικά; Το ΔΝΤ έχει ήδη προβλέψει ότι θα υπάρξει κατάρρευση του εγχώριου τραπεζικού συστήματος έως το 2015, ακόμη κι αν το ελληνικό δημόσιο κατορθώσει να καλύψει τις τρέχουσες δανειακές του ανάγκες την ίδια περίοδο. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα σε δυο συμπληγάδες που κάνουν αναπότρεπτη την πτώχευση. Είτε λόγω αθέτησης πληρωμών του ίδιου του δημοσίου, είτε λόγω κατάρρευσης του εγχώριου τραπεζικού συστήματος κάτω από το βάρος των δικών του χρεών. Το θέμα είναι μόνο πότε αυτό θα συμβεί.

Το αδιέξοδο της αναδιάρθρωσης

Μα, ρε φίλε, υπάρχει και η αναδιάρθρωση. Δεν βλέπεις τα άπειρα σενάρια που βρίσκουν το φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα; Η αλήθεια είναι πολύ σκληρή. Η δυνατότητα μιας ήπιας ή φιλικής αναδιάρθρωσης έχει εξανεμιστεί προ πολλού. Θα μπορούσε να είχε επιχειρηθεί πριν επιβληθεί το μνημόνιο και ίσως να έδινε μια ανάσα για ένα ή δυο χρόνια στην Ελλάδα. Χωρίς σοβαρές συνέπειες στην ευρωζώνη. Στην κατάσταση όμως που έχει οδηγηθεί η Ελλάδα και η ευρωζώνη με τρεις χώρες υπό χρεοκοπία και δυο ή τρεις ακόμη στα πρόθυρα, μια αναδιάρθρωση του συνολικού χρέους της χώρας θα προκαλούσε «χρηματοπιστωτικό χάος», όπως πολύ σωστά έχει προβλέψει ο Τρισέ.

Τα σχετικά σενάρια που γράφονται ή λέγονται δεν αξίζουν ούτε δεύτερη σκέψη. Προορίζονται απλά για λαϊκή κατανάλωση, είτε αποδεικνύουν το πόσο χαμένα τα έχουν οι υποστηριχτές του μνημονίου και του ευρώ.

Για να πάρει ανάσα η ελληνική οικονομία για μια πενταετία θα πρέπει να αναδιαρθρώσει ομόλογα αξίας άνω των 170 δις ευρώ. Μπορεί να δεχτεί η διεθνής αγορά μια τέτοια αναδιάρθρωση χωρίς να προκληθεί «χάος» όπως είπε ο Τρισέ; Όποιος έχει επαφή με την πραγματικότητα των αγορών σήμερα, γνωρίζει πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται. Άλλωστε ακόμη και αν γινόταν. Ακόμη κι αν το αποφάσιζαν, το καλύτερο δυνατό σενάριο είναι να μετατοπίσουν την πτώχευση μερικά μόνο χρόνια με την ελληνική κοινωνία και οικονομία να σφαδάζει κυριολεκτικά από τις πολιτικές λιτότητας και διαρκών περικοπών προκειμένου να συνεχίσει την εξυπηρέτηση των δανείων.

Τέλος, όποιος προτείνει τέτοιες ευφάνταστες «λύσεις» θα πρέπει να μας απαντήσει και στις εξής απλές απορίες: Πότε και που έγινε με «επιτυχία» για τις αγορές μια αναδιάρθρωση χρέους του ύψους του ελληνικού; Πότε και που έγινε δυνατή μια «επιτυχημένη» αναδιάρθρωση χρέους σε χώρα χωρίς δικό της νόμισμα; Πότε και που έγινε αναδιάρθρωση χρέους χωρίς απλά να μετακυλιθεί το πρόβλημα μερικά χρόνια; Πότε και που έγινε αναδιάρθρωση χρέους χωρίς να καταβαραθρωθεί η κοινωνία στην εξαθλίωση και την πλήρη ανέχεια; Πουθενά! Αυτή είναι η αλήθεια.

Τι άλλο μπορεί να γίνει;

Τότε τι νόημα έχει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και οι πιέσεις της τρόικας; Κανένα. Το μόνο που θέλουν είναι να αγοράσουν λίγο περισσότερο χρόνο μπας και μπορέσουν να γλυτώσουν το ευρώ από το τσουνάμι των χρεοκοπιών. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι διέξοδος από την κρίση εντός της ευρωζώνης δεν πρόκειται να υπάρξει για την Ελλάδα. Οι δυνατότητες μιας εθελοντικής, φιλικής ή ήπιας αναδιάρθρωσης του χρέους ώστε να δοθεί μια κάποια παράταση στο σήριαλ της χρεοκοπίας που ζει η Ελλάδα και ο λαός της, είναι πλέον ελάχιστες έως ανύπαρκτες. Η ΕΚΤ αντιδρά γιατί γνωρίζει ότι ούτε η ίδια, ούτε το ευρώ είναι σε θέση να σηκώσουν το κόστος μιας τέτοιας αναδιάρθρωσης, ή έστω μιας επιμήκυνσης του δημόσιου χρέους της χώρας στο σύνολό του. Η ίδια η ύπαρξη του σκληρού κοινού νομίσματος κάνει απαγορευτική κάθε προσπάθεια ανάταξης του χρέους, όπως συνήθιζαν να κάνουν τα κράτη υπό χρεοκοπία εδώ και δεκαετίες ώστε να αποφύγουν την επίσημη πτώχευση.

Συνεπώς το σωστό ερώτημα που πρέπει να θέτει κανείς στον εαυτό του δεν είναι αν θα πτωχεύσει η Ελλάδα, αλλά πότε και υπό ποιες συνθήκες. Κι επομένως θα πρέπει να αναρωτηθεί πολύ σοβαρά τι άλλο μπορεί να γίνει για να αποφευχθεί μια τόσο σίγουρη καταστροφή. Αυτό που άμεσα χρειαζόμαστε είναι να μην αναγνωρίσουμε το χρέος μας. Ολόκληρο. Η στάση αυτή και η τακτική που συνεπάγεται δεν είναι αυθαίρετη, αλλά βασίζεται σε θεμελιωμένες διατάξεις και διαδικασίες του διεθνούς δικαίου. Αν κάνεις το λάθος και αναγνωρίσεις έστω και μέρος του την πάτησες, γιατί δίνεις το δικαίωμα στους κατόχους ομολόγων να αμφισβητήσουν την απόφασή σου και να σε κυνηγάνε για δεκαετίες. Αντίθετα η μη αναγνώριση του χρέους ως χρέους τοκογλυφικού, ως χρέους καταχρηστικού, ανατρέπει τη σχέση οφειλέτη-δανειστή και επιτρέπει στην χώρα να διαπραγματευτεί την διαγραφή του από θέση ισχύος. Αυτό το γνωρίζουν άριστα οι δανειστές της χώρας γι’ αυτό και βιάστηκαν να επιβάλουν την λεόντεια και αποικιοκρατική δανειακή σύμβαση.

Όμως για να γίνει κάτι τέτοιο έχει σαν ταυτόχρονη προϋπόθεση την επανεθνικοποίηση της οικονομίας της χώρας. Κι αυτό σημαίνει, αφενός, εθνικό νόμισμα και, αφετέρου, εθνικοποίηση της Τραπέζης της Ελλάδας και των 5-6 βασικών ιδιωτικών τραπεζών που ελέγχουν την τραπεζική αγορά. Δίχως αυτά τα μέτρα είναι αδύνατον να σταθείς στα πόδια σου ώστε να ξεκινήσεις την ανάκαμψη της οικονομίας και την ανασυγκρότηση της χώρας.

25/52011 Δημήτρης Καζάκης

Πίνακας 1: Διεθνής Επενδυτική Θέση Ελλάδας και Ευρωζώνης (εκατ. ευρώ)
		2008	2009	2010
1	Άμεσες Επενδύσεις	-637	-1.835	3.231
	Κατοίκων στο εξωτερικό	26.753	27.387	28.346
	Μη κατοίκων στην Ελλάδα	27.390	29.222	25.115
2	Επενδύσεις χαρτοφυλακίου	-120.763	-146.350	-94.410
	Απαιτήσεις	88.216	92.215	73.350
	Υποχρεώσεις	208.979	238.565	167.760
3	Χρηματοοικονομικά παράγωγα	970	1.771	1.395
4	Λοιπές επενδύσεις	-61.273	-57.049	-140.932
	Απαιτήσεις	106.695	125.561	112.576
	Υποχρεώσεις	167.968	186.610	253.508
5	Συναλλαγματικά διαθέσιμα	2.521	3.857	4.777
6	Καθαρή διεθνής επενδυτική θέση (1+2+3+4+5)	-179.182	-199.606	-225.939
	ΑΕΠ Ελλάδας	236.917	235.017	230.173
	% Απαιτήσεων στο ΑΕΠ	93,5	104,3	93,1
	% Υποχρεώσεων στο ΑΕΠ	170,7	193,3	194,0
	% του 6 στο ΑΕΠ	-75,6	-84,9	-98,2
7	Καθαρή διεθνής επενδυτική θέση Ευρωζώνης	-1.651	-1.470	-1.191
	% Απαιτήσεων στο ΑΕΠ της Ευρωζώνης	143,9	153,1	163,0
	% Υποχρεώσεων στο ΑΕΠ της Ευρωζώνης	161,7	169,5	175,9
	% του 7 στο ΑΕΠ της Ευρωζώνης	-17,8	-16,4	-12,9
ΠΗΓΗ: Τράπεζα της Ελλάδας, Έκθεση του Διοικητή (2010), σ. 118 και ECB, Monthly Bulletin, May 2011.

Πίνακας 2: Αποδόσεις ελληνικών ομολόγων διαφορετικής διάρκειας
Μήνας /έτος	9/09	10/09	11/09	12/09	1/10	2/10	3/10	4/10	5/10	6/10	7/10	8/10	9/10	10/10	11/10	12/10	1/11	2/11	3/11	4/11
Επιτόκια αγοράς ελληνικών ομολόγων σε %
3ετές	2,20	2,29	2,94	3,88	6,97	6,32	5,77	9,84	7,80	11,31	11,04	12,21	10,45	10,65	13,23	14,33	13,2	14,27	15,11	23,67
10ετές	4,51	4,66	5,83	6,22	6,98	6,64	6,48	8,93	7,74	10,45	10,24	11,48	10,48	10,76	12,00	12,55	11,43	11,79	12,88	15,59
30ετές	5,18	5,47	5,04	5,96	6,62	6,67	6,64	7,01	8,25	9,45	8,65	9,26	8,51	8,84	9,32	6,09	8,64	8,84	9,06	9,82
Τιμές τίτλων αναφοράς
3ετές	104,98	104,61	102,96	100,85	94,85	96,20	96,70	86,72	91,80	84,19	85,11	83,19	87,05	87,00	82,70	81,37	83,78	82,56	81,90	61,29
10ετές	111,52	110,19	107,06	102,15	93,27	95,56	98,25	82,50	89,70	74,56	75,70	69,94	74,80	73,58	68,14	66,01	70,97	69,52	65,28	55,94
30ετές	91,15	87,13	82,59	78,05	73,73	73,29	73,53	70,00	59,75	52,01	57,00	53,18	58,00	55,85	52,90	52,91	57,2	55,94	54,55	50,16
Μέση διαφορά απόδοσης μεταξύ ελληνικών ομολόγων και αντίστοιχων Γερμανικών
10ετές	127	133	156	226	273	327	311	474	514	647	756	832	824	820	930	906	867	862	919	1.049
Τζίρος σε εκ. ευρώ
ΗΔΑΤ	51.790	55.420	50.210	17.480	21.090	18.860	34.610	10.600	1.400	1.600	1.500	819	1.800	1.940	926	268	707	847	974	1.400
ΠΗΓΗ: Τράπεζα της Ελλάδος

Πίνακας 3: Ακαθάριστο εξωτερικό χρέος πιστωτικού συστήματος Ελλάδας και Ευρωζώνης
	2007				2008			2009		2010
	Δις ευρώ		% ΑΕΠ		Δις ευρώ	% ΑΕΠ		Δις ευρώ	% ΑΕΠ	Δις ευρώ	% ΑΕΠ
Κεντρικές τράπεζες ευρωσυστήματος
Ελλάδα		10,8		4,6	35,3		14,9	49,0	20,9	87,1	37,8
Ευρωζώνη		202,1		2,2	482,9		5,2	252,0	2,8	268,9	2,9
Λοιπά πιστωτικά ιδρύματα
Ελλάδα		97,4		42,9	111,2		46,9	112,9	48,0	115,2	50,0
Ευρωζώνη		5.228,6		57,8	5.023,7		54,3	4.598,7	51,3	4.749,1	51,7
ΠΗΓΗ: Τράπεζα της Ελλάδας, Έκθεση του Διοικητή (2010), σ. 120 και ECB, Monthly Bulletin, May 2011.

Πίνακας 4: Δανειακές ανάγκες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (δις ευρώ)
		2009	2010	2011	2012	2013	2014	2015
Δανειακές ανάγκες του δημοσίου		70,3	60,0	58,7	66,6	60,9	78,4	85,0
Πραγματικές καθαρές δανειακές ανάγκες του δημοσίου¹		110,3	89,6	75,8	77,3	77,4	103,0	135,4
Νέος δανεισμός και αναχρηματοδότηση χρέους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα		191,8	154,3	149,0	181,1	205,0	251,9	300,6
Μεσομακροπρόθεσμος δανεισμός		58,1	3,2	9,9	35,3	35,6	34,0	30,6
Α.	Δημόσιο	39,8	-3,3	0,0	25,1	27,9	30,5	28,1
Β.	Τράπεζες	7,9	6,1	7,9	10,0	5,8	3,0	0,6
Βραχυπρόθεσμος δανεισμός		133,7	151,1	139,0	145,7	169,4	217,9	270,1
Α.	Δημόσιο	8,2	3,2	-0,2	-0,2	-0,1	-0,1	-0,1
Β.	Τράπεζα Ελλάδας	49,0	90,5	93,3	70,3	52,6	31,1	14,3
Γ.	Τράπεζες	75,8	56,9	45,5	75,1	116,4	186,2	255,1
Ονομαστικό ΑΕΠ		235,0	229,0	226,0	236,0	244,0	252,0	263,0
Υπολογισμός με βάση τον Πίνακα που δημοσιεύεται στο Ποντίκι, 2/12/2010. ΠΗΓΗ: Εκτιμήσεις και προβλέψεις του ΔΝΤ.

Τι θα γίνει με την επιστροφή στη δραχμή;

2011-06-17T20:31:00.000+03:00

Τι θα γίνει με την επιστροφή στη δραχμή;

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ οικονομολόγου αναλυτή.
αναδημοσίευση από http://dimitriskazakis.blogspot.com/2011/06/blog-post_6317.html

Προφανώς θα πέσει ο ουρανός να μας πλακώσει. Η Ελλάδα θα γίνει Αλβανία του Εμβέρ Χότζα ή Βόρεια Κορέα του Κιμ Ιλ Σουνγκ. Ακριβώς δηλαδή όπως ήταν πριν μπει στο ευρώ. Διότι, αν δεν με γελά η μνήμη μου, η Ελλάδα δεν δημιουργήθηκε την ημέρα ένταξης στο ευρώ. Ήξερε να πορεύεται και πριν έρθει το παντοδύναμο ευρώ. Είχε διεθνείς σχέσεις και πριν το ευρώ και μάλιστα καλύτερες, με περισσότερες χώρες και πιο προσοδοφόρες. Και παρά το γεγονός ότι το εθνικό νόμισμα, δηλαδή τη δραχμή, την μεταχειρίζονταν οι κυβερνήσεις με κύριο σκοπό να διευκολυνθεί η κερδοσκοπία και να αυξηθεί η λεγόμενη ανταγωνιστικότητα με διαρκείς υποτιμήσεις, είχε ορισμένα τρελά αποτελέσματα:
• Τα εξωτερικά ελλείμματα της χώρας ποτέ δεν έφτασαν στα ύψη που βρέθηκαν επί ευρώ. Μάλλον ήταν αδιάφορο σ’ όλους όσοι εμπορεύονταν με την χώρα η κατάσταση της δραχμούλας.

• Παρά τον πληθωρισμό και τις διαρκείς υποτιμήσεις οι εξωτερικοί όροι εμπορίου της χώρας ήταν πολύ καλύτεροι απ’ ότι την δεκαετία του ευρώ. Το ίδιο και η εσωτερική αγοραστική δύναμη της οικονομίας.
• Χάρις στη δραχμούλα το χρέος ήταν απολύτως διαχειρίσιμο και παρά την εκτίναξή του επί Μητσοτάκη και Σημίτη δεν μας οδήγησε σε χρεοκοπία. Κι ούτε θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε στη σημερινή χρεοκοπία, όσο διατηρούσαμε τη δραχμή.
Αυτά είναι γεγονότα. Αν θέλει κανείς να τα αγνοεί, πρόβλημά του. Να θυμίσουμε μόνο ότι από την υποτίμηση της δραχμής έναντι του δολαρίου επί Μαρκεζίνη (1954), το εθνικό νόμισμα έχασε 10 φορές την αξία του έως ότου μπήκαμε στο ευρώ. Καταστράφηκε η οικονομία; Μήπως χρεοκόπησε και δεν το γνωρίζουμε; Χάθηκαν οι καταθέσεις; Εξαφανίστηκε το νόμισμα; Κατέρρευσαν οι εξωτερικές οικονομικές δοσοληψίες; Τίποτε απ’ όλα αυτά. Γιατί άραγε;
Επιπλέον, μήπως χρεοκόπησε ποτέ η Ελλάδα λόγω εθνικού νομίσματος; Ποτέ! Το 1893 η Ελλάδα χρεοκόπησε λόγω υπερδανεισμού σε χρυσό φράγκο, λόγω της ένταξης στην Λατινική Ένωση, η οποία διαφημίστηκε και τότε ως ιδανική για φτηνά δάνεια προς το δημόσιο. Το 1932 η Ελλάδα χρεοκόπησε λόγω χρυσής δραχμής και υπερδανεισμού σε χρυσές λίρες, μιας και τότε ανήκε στην νομισματική ένωση της χρυσής λίρας στερλίνας.
Όμως, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν παίζει κανένα ρόλο, διότι πολύ απλά δεν υπάρχουν καν στις οικονομικές σπουδές της χώρας, μιας και όλοι αυτοί οι καθηγηταράδες των οικονομικών σχολών που περιδιαβαίνουν τα μέσα μαζικής προπαγάνδας για να διαρρήξουν τα ιμάτιά τους με την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, είναι παντελώς αγράμματοι ως προς τα οικονομικά. Το μόνο που ξέρουν είναι μόνο εφαρμογές ποσοτικών μεθόδων σε Business και Finance. Για να αποβλακωθεί ο κόσμος, οι οικονομικές σπουδές έχασαν κάθε έννοια κλασσικής οικονομικής παιδείας που κάποτε αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο της οικονομικής επιστήμης. Η πνευματική καταστολή στην οποία υποβάλουν τους σπουδαστές της οικονομίας τα προγράμματα σπουδών, τους κάνει να χάνουν κάθε έννοια αιρετικής σκέψης, μετατρέποντας τους σε αυτόματα μιας οικονομικής θεολογίας όπου τον μόνο που υπάρχει είναι να το κυνήγι του εύκολου χρήματος. Κάποτε η οικονομική θεωρία είχε ονομαστεί από τον Άγγλο φιλόσοφο Κάρλαϊλ, dismal science, επιστήμη του ζόφου, γιατί με μεγάλη ευκολία μπορούσε να δικαιολογήσει κάθε απάνθρωπη και αντικοινωνική πρακτική στην κοινωνία. Σήμερα ο αμερικανός Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, γιος του Τζον Κένεθ, είπε πολύ εύστοχα ότι η οικονομολογία έχει καταντήσει στις μέρες μας σε επάγγελμα και μάλιστα ατιμασμένο. Έχει χάσει όλα τα επιστημονικά της στοιχεία και πρέπει να υπαχθεί υπό την εποπτεία της εγκληματολογίας. Ίσως μάλιστα η οικονομική θεωρία να πρέπει να μετονομαστεί σε οικονομική εγκληματολογία.
Δεν θα αναφερθώ στο περίεργο γεγονός ότι οικονομικοί αναλυτές σαν τον Νουριέλ Ρουμπίνι, τον νομπελίστα Πολ Κρούγκμαν και γενικά το σύνολο της παγκόσμιας οικονομικής κοινότητας, με εξαίρεση τους παρατρεχάμενους των ευρωπαϊκών τραπεζών και τους τροφίμους των ευρωπαϊκών κονδυλίων, επαναλαμβάνουν αυτό που κάποτε ήταν αυτονόητο στα δημόσια οικονομικά: σε περίπτωση κρίσης υπερχρέωσης, διαγράφεις το μεγαλύτερο μέρος έστω του δημόσιου χρέους και επιβάλεις εθνικό νόμισμα. Δεν πρόκειται να αναφερθώ γιατί όλοι αυτοί, ολόκληρη η ιστορία της δημόσιας οικονομικής, έχει γραφτεί από «γραφικούς» και «ασήμαντους» που μπροστά στους σημερινούς Στουρνάρες, Χαρδούβελους, Μπαρουφάκηδες και λοιπούς θιασώτες του «ισχυρού νομίσματος» σε δεξιά και αριστερά δεν πιάνουν μπάζα.
Εντελώς τυχαία μόνο, θα άξιζε τον κόπο να αναφέρω ότι ο Τζον Μέϊναρτ Κέϊνς, που παπαγαλίζουν ορισμένοι σύγχρονοι idiotus ignoramus με πανεπιστημιακού τίτλους, όταν βρέθηκε σε μια ανάλογη παγκόσμια κρίση χρέους, τι πρότεινε; Όταν μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, όλα τα εμπόλεμα κράτη βρέθηκαν καταχρεωμένα κυρίως προς την μόνη χώρα πιστωτή που είχε απομείνει, τις ΗΠΑ, ο Κέϊνς ξάφνιασε το αστικό κατεστημένο με δυο καίριες προτάσεις: Αφενός, ισχυρίστηκε ότι τα χρέη είναι αδύνατο να εξυπηρετηθούν και προκειμένου να επιβάλλουν οι εξεγερμένοι λαοί τη διαγραφή τους, θα έπρεπε να πειστούν οι ΗΠΑ να προβούν αυτές σε διαγραφή των χρεωστικών της απαιτήσεων. Αφετέρου, να καταργηθεί ο χρυσός κανόνας, οι σταθερές ισοτιμίες και το ιδιωτικά εκδιδόμενο χρήμα και οι οικονομίες να μεταβούν τάχιστα σε εθνικό νόμισμα που εκδίδει το οικείο κράτος με βάση τις ανάγκες του.
Όταν τόλμησε να τα προτείνει για πρώτη φορά το 1920, αντιμετωπίστηκε ως «γραφικός» και ανόητος. Μα είναι δυνατόν να λειτουργήσει η οικονομία χωρίς σταθερό νόμισμα με παγκόσμιο αντίκρισμα; Θα εξαφανιστεί το διεθνές εμπόριο. Θα χαθούν οι αποταμιεύσεις και κανείς δεν θα θέλει να συναλλάσσεται με ένα πληθωριστικό εθνικό νόμισμα, το οποίο το μόνο που θα κάνει είναι να υποτιμάται διαρκώς. Αυτά κι άλλα πολλά, σαν σήμερα, επικαλούνταν όσοι θεωρούσαν τον Κέϊνς τρελό, γραφικό και ανόητο που προτείνει τέτοια πράγματα.
Βέβαια ο Κέϊνς πίστευε ότι μπορεί να πείσει τις κυβερνήσεις και κυρίως τις ΗΠΑ να το κάνουν από μόνες τους, πριν προλάβουν να το επιβάλουν οι λαοί. Όπως κάποιοι σήμερα πώς μπορούν να πείσουν την ΕΕ και την ΕΚΤ να ασκήσει άλλη πολιτική από αυτή που ασκεί και να κρατήσει άλλη στάση από αυτήν που κρατά.
Το κλου της ιστορίας είναι ότι η κρίση του 1929 έφερε όλα αυτά που οι πολέμιοι του Κέϊνς χρέωναν ως δήθεν αναπόφευκτες συνέπειες των προτάσεων για διαγραφή του χρέους και αποκατάσταση του εθνικού νομίσματος. Οι λαοί εξεγέρθηκαν τελικά και οι ίδιοι που δεν ήθελαν με τίποτε να δουν να χάνονται τα χρηματιστικά κέρδη τους, έφεραν τον φασισμό και τον ναζισμό οδηγώντας τον κόσμο στο ολοκαύτωμα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.
Το ίδιο θα συμβεί και σήμερα, αν αφήσουμε τις ίδιες δυνάμεις της ανοιχτής δικτατορίας του χρηματιστικού κεφαλαίου να επιμείνουν στην εξυπηρέτηση του χρέους και στην κατοχύρωση του «ισχυρού ευρώ».
Όπως και να έχει, η πρόταση για επιστροφή σε εθνικό νόμισμα έχει να κάνει με δυο άμεσες συνθήκες: Την μη αναγνώριση και διαγραφή του χρέους, αφενός και αφετέρου, την επαναφορά ενός εθνικού νομίσματος σε ριζικά διαφορετική λογική από αυτήν που υπήρχε την εποχή της παλιάς δραχμής.
Τι θα συμβεί; Καταρχάς δεν θα το κρατήσουμε κρυφό. Δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο και ούτε χρειάζεται να γίνει. Η γνώση, η εγρήγορση και η συμμετοχή του λαού είναι βασικό στοιχείο μιας τέτοιας δραστικής αλλαγής. Επίσης η υιοθέτηση του νέου εθνικού νομίσματος δεν γίνεται μέσα σ’ ένα σαββατοκύριακο. Χρειάζονται έξη με οχτώ μήνες προετοιμασία. Το μεσοδιάστημα αυτό για να κρατηθεί η νομισματική κυκλοφορία στο ελάχιστο δυνατό θα πρέπει άμεσα να γίνουν τα εξής:
 Να εθνικοποιηθεί η Τράπεζα της Ελλάδας και να απαιτηθεί ο επαναπατρισμός του νομισματικού χρυσού της χώρας.
 Να εθνικοποιηθούν οι μεγαλύτερες ιδιωτικές τράπεζες που έτσι ή αλλιώς επιδοτούνται αδρά σήμερα από το δημόσιο. Η εξυπηρέτηση όλων των δανείων παγώνει και διαγράφονται υποχρεώσεις και οφειλές προς το εξωτερικό.
 Να δεσμευτούν τα ρευστά διαθέσιμα και ο χρυσός που υπάρχουν στους επιχειρηματικούς ομίλους, αλλά και σε ιδιωτικά χέρια. Αυτό θα γίνει με την εγκατάσταση επιτροπών ελέγχου στους επιχειρηματικού ομίλους με μικτή σύνθεση κράτους-εργαζομένων.
 Να καταργηθούν όλες οι επιχειρηματικές μορφές ευκαιρίας (υπεράκτιες, χαρτοφυλακίου, κοκ) και να δεσμευτούν από το δημόσιο το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας που διαθέτουν στην ελληνική επικράτεια.
 Να απαγορευτεί η εξαγωγή κεφαλαίου μέχρι νεωτέρας και να επιβληθεί έκτακτη εισφορά επί του κεφαλαίου (capital levy) με καταβολή εντός δυο μηνών από όλες τις μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και ιδίως τις πολυεθνικές.
 Να αποτραπεί το δόλιο κλείσιμο επιχειρήσεων με επιβολή ειδικών απαγορευτικών προστίμων και δήμευση περιουσιακών στοιχείων.
 Να περιοριστεί δραστικά το σκουπιδαριό που εισάγεται στην χώρα από τις πολυεθνικές και να επιβληθεί υψηλός δασμός εισαγωγής σε πολυτελή είδη και προϊόντα.
 Να συναφθούν ειδικές προγραμματικές συμφωνίες διακρατικής συνεργασίας για όσα εισαγόμενα αγαθά είναι απαραίτητα για την οικονομία και την εσωτερική κατανάλωση (καύσιμα, πρώτες ύλες, τρόφιμα, φάρμακα, κοκ)
 Να αξιοποιηθεί η δυνατότητα παραγωγής μεταποιημένου χρυσού 9 τόνων ετήσια, αφού εθνικοποιηθούν τα ορυχεία, με την έκδοση από την κεντρική τράπεζα ειδικών ομολόγων χρυσού για την εισροή συναλλάγματος.
 Να εθνικοποιηθεί ο ορυκτός πλούτος της χώρας (νικέλιο, βωξίτης, λιγνίτης, κοκ) και να αξιοποιηθεί για συμφωνίες με το εξωτερικό για την παραγωγική τους αξιοποίηση και την άμεση εισροή συναλλάγματος.
 Να ανοίξουν άτοκοι αλληλόχρεοι λογαριασμοί με τις εξαγωγικές επιχειρήσεις, οι οποίες κι αυτές θα τεθούν υπό άμεσο κρατικό και εργατικό έλεγχο.
Μέτρα σαν κι αυτά έχουν σαν σκοπό να διαφυλάξουν την νομισματική κυκλοφορία για το μεσοδιάστημα που χρειάζεται έως ότου είμαστε έτοιμη να εισάγουμε το εθνικό νόμισμα. Από την στιγμή που το εθνικό νομισματοκοπείο θα αντικαταστήσει το ευρώ σαν εσωτερικό νόμισμα, θα γίνει δυνατή η εφαρμογή ορισμένων άμεσων πολιτικών:
1. Αποκατάσταση της νομισματικής «μαύρης τρύπας» που έχει δημιουργήσει το ευρώ και ανέρχεται περίπου στα 30 δις ευρώ ετήσια.
2. Δραστική αύξηση λαϊκών εισοδημάτων και εργατικών αμοιβών με σκοπό την αντίστοιχη άνοδο του τζίρου της αγοράς και την δημιουργία ροπής προς αποταμίευση.
3. Εγγύηση και σταδιακή αποκατάσταση των λαϊκών καταθέσεων στις τράπεζες που σήμερα είναι μόνο μια λογιστική εγγραφή χωρίς αντίκρισμα.
4. Διαγραφή όλων των ιδιωτικών χρεών (νοικοκυριών και μικρομεσαίων) που δεν μπορούν να αποπληρωθούν και θεσμοθέτηση πλαφόν στην πληρωμή των υπολοίπων στο 25% επί του αρχικού κεφαλαίου.
5. Ανεξάρτητη χρηματοδότηση μιας αυτοδύναμης ανάπτυξης της παραγωγής (κυρίως και με προτεραιότητα της πρωτογενούς, αγροτικής, παραγωγής) στην βάση των πιο άμεσων ζωτικών αναγκών του πληθυσμού, της οικονομίας και των διεθνών σχέσεων της χώρας.
6. Επιβολή καθεστώτος ελέγχου της κίνησης (εισαγωγής-εξαγωγής) του κεφαλαίου, καθώς και του εξωτερικού εμπορίου ώστε να περιοριστεί δραστικά το καθεστώς ασυδοσίας που υπάρχει σ’ αυτούς τους τομείς.
Οι πολιτικές αυτές εξασφαλίζουν ότι η έκδοση εθνικού νομίσματος και πρόσθετη κυκλοφορία νομίσματος δεν θα λειτουργήσουν πληθωριστικά. Επιπλέον η υποστήριξη του νομίσματος με τέτοιες πολιτικές, αλλά και το γεγονός ότι δεν πρόκειται να το μετατρέψουμε σε αντικείμενο κερδοσκοπίας της διεθνούς αγοράς νομισμάτων, θα επιτρέψουν στο νόμισμα να είναι σταθερό και να απηχεί τις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής οικονομίας.
Τέλος, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι στα πλαίσια μια τέτοιας πολιτικής δεν είναι αναγκαία η πολιτική των διαρκών υποτιμήσεων, ούτε το νόμισμα θα δεχτεί τρομαχτικές υποτιμητικές πιέσεις. Άλλωστε η αξία ενός νομίσματος το οποίο δεν παίζει στις διεθνείς αγορές νομισμάτων, καθορίζεται από την δυναμική της εσωτερικής παραγωγής και την έκταση των διεθνών οικονομικών δεσμών και σχέσεων, που σήμερα είναι σε τραγικό επίπεδο. Η διαδικασία αυτή εξασφαλίζει μια ομαλή μετάβαση από το ευρώ στο νέο εθνικό νόμισμα, χωρίς βίαια τραντάγματα και σε αντιστοιχία με τις ανάγκες των εσωτερικών συναλλαγών.
Από κει και πέρα ο δρόμος είναι ανοιχτός για ένα ευρύτατο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας και πλήρους απασχόλησης. Θα έχουμε επιτέλους τα χρηματοδοτικά μέσα, αλλά και τα μακροοικονομικά εργαλεία για να το κάνουμε πράξη.

ΑΠΕΡΓΙΑ - ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

2011-06-15T00:00:00.002+03:00

αναδημοσίευση από το μπλογκ της Σεισάχθειας:

Η ΠΡΟΚΥΡΗΞΗ ΤΗΣ '' ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑΣ " ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΟΥΛΟΙ

ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΑΞΙΩΝΟΥΝ

1. Άρνηση αναγνώρισης και πληρωμής του «απεχθούς» χρέους. Γι΄ αυτά τα χρέη η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει 4 φορές και ακόμη και τότε, τα χρέη αυτά ΔΕΝ διαγράφτηκαν. Τα έχουμε πληρώσει ως και 140 φορές πάνω από το δανειζόμενο κεφάλαιο! Η συνεχής κεφαλαιοποίηση τόκων από τους δανειστές μας, μας υποχρέωνε να πληρώνουμε πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια! Η λεγόμενη «οικονομική βοήθεια» με τα τοκογλυφικά επιτόκια, ΔΕΝ έχει σκοπό να βοηθήσει την Ελλάδα να μην χρεοκοπήσει. Σκοπό έχει, να αυξήσει ακόμα περισσότερο το δυσβάσταχτο χρέος, ώστε, να μην μπορέσουμε ποτέ να ξεχρεώσουμε, με απώτερο στόχο τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας μας και την υποδούλωση του Λαού προς όφελος των δανειστών μας.

2. Έξοδος από το Ευρώ και την Ευρωζώνη και θέσπιση εθνικού νομίσματος, με συνολική αναθεώρηση των όρων παραμονής μας στην Ε.Ε, ΔΝΤ και Ε.Ε. Δεν βοηθούν εμάς να μην πτωχεύσουμε, αλλά τους τραπεζίτες και τις διεθνείς αγορές που κατέχουν μεγάλο μέρος των ελληνικών ομολόγων. Αν η Ελλάδα κηρύξει «στάση πληρωμών εξωτερικού χρέους», αυτοί θα βγουν χαμένοι!

Ούτε ένα ευρώ από την «βοήθεια» δεν πάει σε μισθούς και συντάξεις!

3. Κατάργηση της Δανειακής σύμβασης και όλων των μνημονίων, που υπογράφει η κυβέρνηση Παπανδρέου και όλοι οι κοινοβουλευτικοί συνένοχοι, ΔΙΟΤΙ

· Υπέγραψαν παραίτηση από το δικαίωμα ασυλίας λόγω άσκησης της εθνικής κυριαρχίας «αμετάκλητα και άνευ όρων». δηλ. η Ελλάδα έχει παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό της, την περιουσία της και τον λαό της έναντι των δανειστών της.

· Απαγορεύεται στην Ελλάδα να βρει από τρίτες χώρες, ακόμη και αν μπορούσε, τα λεφτά για αποπληρωμή χρέους. Οι δανειστές όμως, έχουν δικαίωμα να πουλήσουν τις χρεωστικές τους απαιτήσεις σε τρίτη χώρα. Μπορεί, ας πούμε, να βρεθούμε χρεωμένοι στην Τουρκία ή τα Σκόπια !!

· Η οποιαδήποτε διαφορά , δεν εκδικάζεται από τα Ελληνικά δικαστήρια αλλά από το Ευρωπαϊκό, με βάσει το Αγγλικό αποικιοκρατικό δίκαιο

· Θεσπίζει καθεστώς υποθήκευσης της δουλειάς μας, της ιδιωτικής περιουσίας μας, ακόμη και της ίδιας της ζωής μας!

· Το επιτόκιο για τα 80 δις της ευρωπαϊκής «βοήθειας» είναι 5,2% κυμαινόμενο για την πρώτη 3ετία, 6,2% για τα επόμενα χρόνια και “+2%” τόκοι υπερημερίας εάν έχει λήξει το δάνειο, επαναπροσδιοριζόμενο ΑΝΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!!

4. Κανένας υπερ-νόμος ή αναθεώρηση του Συντάγματος , που θα κατοχυρώνει το «σύμφωνο ανταγωνιστικότητας» και την «οικονομική διακυβέρνηση», που επιδιώκει να επιβάλλει η Ε.Ε. Σύνταγμα έχουμε και βάσει του άρθρου 120.4 (Aκροτελεύτια διάταξη): “H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.”

Βία είναι και ο οικονομικός εξαναγκασμός!

Χρειαζόμαστε μια νέα συνταγματική τάξη που να μην επιτρέπει στην όποια κυβέρνηση να καταλύει τη δημοκρατία. Ένα νέο σύνταγμα που να κατοχυρώνει τα συμφέροντα του Έλληνα πολίτη και εργαζόμενου, να διασφαλίζει την λαϊκή κυριαρχία και εθνική ανεξαρτησία από κάθε εξωτερική και εσωτερική επιβουλή. Ένα τέτοιο σύνταγμα μπορεί να γεννηθεί μόνο μέσα από μια νέα Εθνοσυνέλευση του κυρίαρχου ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, που θα τον απαλλάξει από όλα τα ανομήματα των εκάστοτε κυβερνώντων που έγιναν στο όνομά του και σε βάρος του.

5. Άνοιγμα όλων των συμβάσεων του δημοσίου, και του συνόλου της δημοσιονομικής διαχείρισης, στους Έλληνες πολίτες, ώστε να γίνει πραγματική αποτίμηση των δανειακών αναγκών και του πραγματικού ύψους του δημόσιου χρέους. Έλεγχος του συνόλου των κρατικών προμηθειών και πράξεων, που έγιναν για εξοπλισμούς, για εκποίηση επιχειρήσεων και περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου. Δημοσιοποίηση και καταγγελία όλων των συμβάσεων και δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει οι εκάστοτε κυβερνήσεις στο παρασκήνιο.

6. Εθνικοποίηση των μεγάλων Τραπεζών με πρώτη την Τράπεζα Ελλάδος , (που είναι ιδιωτική ΑΕ , με συμμετοχή μόνο κατά 8% του ελληνικού κράτους , ενώ το υπόλοιπο ανήκει σε «άγνωστους» ιδιώτες μετόχους!), για να μπορεί να ελεγχθεί η αγορά και η κίνηση των κεφαλαίων και για να αλλάξει ριζικά ο χαρακτήρας της πιστωτικής πολιτικής και της τραπεζικής πρακτικής.

7. Κανένας Εθνικός χώρος ή δημόσιο και κοινωνικό αγαθό ΔΕΝ πουλιέται. Η υγεία, η παιδεία, οι μεταφορές , η ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες ΟΥΤΕ πουλιούνται, ΟΥΤΕ αποκρατικοποιούνται. 20χρόνια αποκρατικοποιήσεων, όχι μόνο δεν μείωσαν το έλλειμμα, αλλά διόγκωσαν το χρέος. Δεν παραχωρούμε ούτε μια σπιθαμή γης, ούτε ένα εθνικό προϊόν, σε ιδιώτες. Ο δημόσιος πλούτος είναι περιουσία του λαού και Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΠΟΥΛΑΕΙ. Η όποια παραχώρηση δημόσιου πλούτου στα αρπαχτικά της αγοράς δεν είναι αξιοποίηση, αλλά ισοδυναμεί με ξεπούλημα. Αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας γίνεται μόνο όταν εξυπηρετείται το δημόσιο συμφέρον και διατίθεται για την κοινή ωφέλεια όλων των πολιτών.

8. Παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και υπεράσπιση του εισοδήματος και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, των αγροτών, των μικρών και μεσαίων βιοτεχνών, εμπόρων και ελεύθερων επαγγελματιών, με ταυτόχρονη φορολόγηση των τραπεζών και του μεγάλου κεφαλαίου ντόπιου και ξένου.

9. Ακύρωση όλων των νόμων, υπουργικών αποφάσεων και διαταγμάτων που εξυπηρετούν το καθεστώς του μνημονίου. Ο λαός και η χώρα πρέπει να ανακτήσουν την κυριαρχία τους, ώστε να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους και να τιμωρήσουν όσους ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση.

Να φύγει η κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου και μαζί της όλο το πολιτικό προσωπικό, που συμμετείχαν ή συνέργησαν στην υπερχρέωση της χώρας προς όφελος δικό τους και των τραπεζιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων που τάχτηκαν να υπηρετούν.

Οι εταίροι της ΕΕ και τα όργανα της τρόικας οφείλουν να ακούσουν την φωνή του Ελληνικού Λαού και να πάρουν πολύ σοβαρά την προειδοποίησή του:

Η κυβέρνηση δεν νομιμοποιείται να αποδεχτεί οποιαδήποτε δέσμευση στο όνομα του Ελληνικού λαού. Δεν έχει κανενός είδους εξουσιοδότηση να διαπραγματεύεται στο όνομα του. Ο Ελληνικός λαός θα ανατρέψει το καθεστώς που του επιβλήθηκε και θα αρνηθεί όλο το καθεστώς και τις δεσμεύσεις που του έχουν επιβληθεί.

Πρόταση πρωτοβουλίας πολιτών «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ»

seisaxthia.blogspot.com

seisaxtheia.blog@gmail.com

τηλ. 2105778180, , 6977048014

ΙΟΥΝΙΟΣ 2011

Καλό ταξίδι Λάκη Σάντα

2011-04-30T23:41:00.000+03:00

Κι έξαφνα ένα δειλινό που ήμαστε στο Ζάππειο και ο ήλιος έγερνε λούζοντας τον ορίζοντα με εκείνα τα χρώματα που μόνο ο αττικός ουρανός έχει, τα μάτια μας γύρισαν στον βράχο της Ακροπόλεως. Μέσα στο υπέροχο φόντο της δύσης σταθήκαμε και κοιτούσαμε. Και τότε... το βλέμμα μας έπεσε πάνω στη σημαία τους που υπερήφανα κυμάτιζε ψηλά-ψηλά και η βαριά σκιά της πλάκωνε καταθλιπτικά όλη την Αθήνα, όλη την αττική γη. Να τι πρέπει να τους κάνομε! Ήρθε η σκέψη σαν σπίθα. Να τους την πάρουμε. Να την γκρεμίσουμε και να την ξεσχίσουμε και να πλύνουμε έτσι τη βρωμιά από τον Ιερό Βράxo.

Αφιερωμένο...

2011-04-19T13:28:00.000+03:00

Ακούγεται μόνο δυντατά, αλλιώς μην προσπαθήσετε καν...

Ακούστε φωνή....

Είναι κάποια τραγούδια μουδική..στίχοι μαζί δεν ξέρω.. που τα νιώθω πολύ βαθεία μέσα μου... με κάνουν να ανατριχιάζω και να βουρκώνω σαν κάτι από τον εαυτό μου να θέλει βγεί έξω μακριά από το σώμα...

Αργοπορημένο αντίο....
Σίγουρα τώρα γελάνε και χαβαλεδιάζουνε μαζί με το Μανόλη...

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ

2011-04-14T21:07:00.000+03:00

Συνεχίζεται με επιτυχία το ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΑΣΙΣΜΟΥ που διοργανώνεται με πολύ μεγάλη επιτυχία στην Κερατέα και το οποίο χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη προσέλευση του ενδιαφερόμενου κοινού!
Εκτός των άλλων ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να επιλέξει μέσα από μια μεγάλη ποικιλία διαδραστικών δρώμενων καθώς και να λάβει μέρος σε μια σειρά αθλοπαιδιών, όπως δρόμος μετ' εμποδίων δρόμος ταχύτητας κλπ.
Επίσης λειτουργεί συνεχής έκθεση για τους επαγγελματίες με επιδείξεις μαχητικής ικανότητας σε ζωντανούς στόχους , ζωντανών (live) ξυλοδαρμών σε φυσικά πρόσωπα, δοκιμές φιλικών για τον άνθρωπο και το περιβάλλον χημικών αρωματικών εξωτερικού και εσωτερικού χώρου, μηχανήματα ψεκασμών και εκτόξευσης νερού, καθώς και διαγωνισμός σκοποβολής σε ζωντανούς πάντα στόχους, ενώ τέλος θα ακολουθήσει γλέντι με τους παρακαθήμενους να έχουν στη διάθεσή τους από έναν γέρο ή γριά της αρεσκείας τους για κάθε χρήση!

Σας καλούμε να έρθετε να γιορτάσετε μαζί μας και να μοιραστείτε τη χαρά της ζωής!!!

Λέμε και καμιά σαχλαμάρα να περνάει η ώρα...

Τα πράγματα όμως είναι τραγικά!
Ελπίζουμε να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα μόνο!
Κύριοι των ΜΑΤ και της αστυνομίας γενικότερα, καλή η δουλειά και ο ζήλος αλλά θυμηθείτε ή μάθετε πως μερικά πράγματα είναι πολύ πιο σημαντικά σ' αυτή τη ζωή από το να κρατήσετε της δουλίτσες σας....

Δυστυχώς όλα δείχνουν πως πάμε για "τελική λύση" στην Κερατέα...

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

2011-04-08T12:54:00.000+03:00

Το μικρό μας αγοράκι έχει "κλέψει" όλο μας το χρόνο και ξέρετε κάτι? Πολύ το χαίρομαι! Είναι πραγματικά υπέροχο!

Όμως δεν είναι μόνο αυτό.

Έχει φέρει ριζικές αλλαγές στη ζωή μας. Αλλαγές προς το καλύτερο για εμάς αλλά και για εκείνον. Αλλαγές που άρχισαν πολύ νωρίς...

Πριν ακόμα γεννηθεί ο μικρός κικοπάκος επίσης γνωστός και ως Ντιέγο Μπεμπουλιάνι, είχαμε αρχίσει να αλλάζουμε πράγματα στη ζωή μας εγώ και η κα Κικοπίνα.

Αρχικά 5 χρόνια πριν τη γέννησή του κόψαμε το κάπνισμα μαχαίρι και οι δυο μας. Πρωτίστως για την δική μας υγεία αλλά επιπλέον επειδή είχαμε σκοπό κάποια στιγμή να κάνουμε ένα παιδί.

Το καλοκαίρι του 2009 πριν πιάσουμε το μικρό (όπως λέμε πιάσαμε το Μάη) πέρασα ένα σεμινάριο για τεχνικούς ασφαλείας στο οποίο ένας καθηγητής χημικός μηχανικός μας άνοιξε τα μάτια σχετικά με τα απορρυπαντικά και όλα τα χημικά που χρησιμοποιούμε στα σπίτια μας. Χαρακτηριστικά θα σας πω ότι την επόμενη μέρα όλοι στην "τάξη" είχαμε πετάξει τα πάντα από τα σπίτια μας! Ναι, τόσο καλά.

Αποτέλεσμα λοιπόν του σεμιναρίου ήταν να χρησιμοποιούμε πλέον μόνο οικολογικά προϊόντα για τα πάντα μέσα στο σπίτι. Απορρυπαντικά και μαλακτικά, υγρά πλυντηρίων και πιάτων, οικολογικά, σαπούνια τελείως φυσικά καθώς και υγρό πράσινο σαπούνι για πλύσιμο των χεριών (δικής μας παρασκευής), υγρά για πατώματα με αιθέρια έλαια και σαπούνι, οικολογικά απολυμαντικά και άλλα με βάση το ξύδι, καθαριστικά για πλακάκια, νιπτήρες, νεροχύτες, τουαλέτες και μπάνια με σόδα ξύδι και αιθέρια, ξεβουλωτικά με σόδα και ξύδι, υγρό για τζάμια με νερό και ξύδι, αποσμητικά με αιθέρια και μπαχαρικοβότανα, αποσμητικά σώματος από κρύσταλλο αλουμινίου (κορυφαίο!), ακόμα και απορρυπαντικό πλυντηρίου ρούχων δικής μας παρασκευής με σόδα πλυσίματος, υγρό σαπούνι Μασσαλίας, βόρακα κλπ κλπ! Όλα έχουν μπει στην καθημερινότητά μας και δεν τ' αλλάζουμε πια με τίποτα! Μακάρι να είχαμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο να κάνουμε κι άλλα.

Επίσης σταματήσαμε τα φρού φρού και τα αρώματα! Κολώνιες, άφτερ σέιβ και τα ρέστα γιοκ! Προκαλούν τρομερές βλάβες στο αναπνευστικό σύστημα των μωρών το ίδιο σε βαρύτητα με το κάπνισμα (ακόμα και τα ρούχα που μυρίζουν καπνό είναι τρομερά βλαπτικά), όπως μας ενημέρωσε κορυφαίος παιδοΩ.Ρ.Λ.!

Τέλος εδώ και 1 μήνα περίπου προσπαθούμε να αλλάξουμε την διατροφή μας τόσο για εμάς τους ίδιους αλλά και για να δώσουμε το παράδειγμα στο μικρό κικοπάκο! Σε πρώτη φάση κόψαμε εντελώς το ζωικό γάλα και ελαχιστοποιήσαμε τις υπόλοιπες ζωικές τροφές. Αυξήσαμε σε μεγάλο βαθμό τα φρέσκα και τα αχνιστά λαχανικά, τα φρούτα, τα όσπρια και τους ξηρούς καρπούς. Κόψαμε το αλκοόλ. Δηλαδή εγώ το έκοψα γιατί η κα Κικοπίνα έχει να πιει εδώ και 21 μήνες από τότε που έμεινε έγκυος. Καλά, το είχα ελαττώσει τελευταία με την έλευση του μικρού αλλά τώρα κι αυτό μαχαίρι. Κόψαμε όλα τα ραφιναρισμένα και επεξεργασμένα τρόφιμα και οτιδήποτε με λευκασμένα άλευρα, λευκά δημητριακά και καλογυαλισμένα με παραφίνη και ταλκ ρύζια! Κόψαμε τον καφέ και όσον αφορά εμένα που έπινα μέχρι πρότινος δύο την ημέρα, χωρίς κανένα κόπο σας λέω! Επίσης αλάτι τέλος! Σχεδόν καθόλου αλάτι στα φαγητά μας!

Η μεγάλη μάχη όμως ήταν τα γλυκά και τη ζάχαρη με την οποία μεγάλωσα και ανδρώθηκα!!
Δεν πέρναγε μέρα χωρίς να φάω μεγάλες ποσότητες ζαχαρούχων τροφών, ξέρετε, τα κοινώς ονομαζόμενα... γλυκά! Ελάχιστη ζάχαρη βάζω πια στον οργανισμό μου η οποία προέρχεται κυρίως από φρούτα φρέσκα και αποξηραμένα! Εδώ ομολογώ πως τα βρήκα σκούρα, αλλά η συνειδητοποίηση για το πόσο κακό μου προξενούν τα άτιμα τα γλυκά με γέμισε με αποφασιστικότητα! Ναι! Πάνε τα γλυκάκια! Τέλος!

Ήδη, έχουμε σε πολύ μεγάλο βαθμό αφομοιώσει τις σημαντικότατες αλλαγές στις διατροφικές μας συνήθειες και μας φαίνεται αφύσικο έως αηδιαστικό να γευτούμε κρέας π.χ!!!

Πάντως η αλλαγή στη διατροφή και ο προσανατολισμός σε υγιεινές τροφές είναι το πιο σπουδαίο γεγονός μετά τη γέννηση του μικρού μας. Τόσο για εμάς αλλά ακόμα περισσότερο για εκείνον.

Εγώ μια φορά χορταίνω, δεν πεινάω, απολαμβάνω το φαγητό, οι αίσθηση της γεύσης μου έχει διευρυνθεί ήδη πολύ ΚΑΙ έχω χάσει και 6 κιλάκια! Αβασάνιστα!!!!

Τρέμετε πλάζζζ, σας έρχομαι το καλοκαιράκι!!!!

Άντε να ξαναχωρέσω στα παλιά μου και αφόρετα παντελονάκια!!!

Μέσα σ' όλα ξέχασα ακόμα ένα σημαντικό όφελος όλων αυτών των αλλαγών....Μεγαααάλη οικονομία!

Τα ξαναλέμε λοιπόν, πάω να συνεχίσω τη προσπάθεια!

Φιλιά σε όλους!

UPDATE

Τα χαμένα κιλάκια έγιναν 7!!!!

Οι διατροφικές μας αλλαγές θα γίνουν καλύτερα κατανοητές προσεχώς στο Γαργαντούα!www.gargantoua.blogspot.com

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΦΥΛΛΑΤΩ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΥΣ... ΜΕΓΑΛΟΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ

2011-03-31T18:04:00.000+03:00

“Για άλλη μια φορά η Ελληνική Αστυνομία επιβεβαίωσε το λόγο που όλοι οι αστυνομικοί αποκαλούνται στην καθομιλουμένη «μπάτσοι». Οι άνθρωποι που ορκίστηκαν μπροστά στην ελληνική σημαία να προστατεύουν τους υπόλοιπους πολίτες αυτής της χώρας έδειξαν τον δρόμο....προς τα πίσω όμως. Έδειξαν προς σκοτεινά χρόνια που είχαν άλλες δυνάμεις και δυνατότητες και δυστυχώς κάποιοι αναπολούν και (δυστυχώς πάλι) άλλοι παραλληλίζουν με την σημερινή μας κατάσταση.

Στο μπλόκο του Λαυρίου, τα ξημερώματα της Πέμπτης, μια δύναμη 25 και άνω αστυνομικών των ΜΑΤ εισέβαλαν στα 2 σπιτάκια αιφνιδιάζοντας τους 5 παρευρισκόμενους οι οποίοι έπιναν κρασί. Αφού έριξαν μέσα ένα δακρυγόνο, μπήκαν στα σπιτάκια και χτύπησαν στο «ψαχνό». Οι κάτοικοι της Λαυρεωτικής στριμωγμένοι και ανήμποροι να αντιδράσουν υπέμειναν βάναυσο ξυλοδαρμό, ο οποίος συνεχίστηκε και έξω από τα σπιτάκια όπου και τους έσυραν.

Μεταξύ τους ένα κύριος 65 ετών με καρδιακά προβλήματα και ένας νεότερος (32 ετών) ο οποίος μεταφέρθηκε σε Γενικό Νοσοκομείο για να διαπιστωθεί αν έχει υποστεί κρανιοεγκεφαλικές ή θωρακικές κακώσεις που έθεταν σε κίνδυνο την ζωή του. Τα τραύματα στα πόδια του είναι τόσο έντονα και πολλά, όπου υπάρχει κίνδυνος δημιουργίας θρόμβου, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει καρδιακή εμβολή κάτι που θα αποβεί μοιραίο για το νέο, ο οποίος καμία στιγμή δεν αντιστάθηκε ή επιχείρησε να βλάψει τα «όργανα» της προστασίας του Έλληνα πολίτη.

Η επίθεση σταμάτησε ύστερα από τρεις προσπάθειες του υπεύθυνου της διμοιρίας να την ανακαλέσει και στην 3η προσπάθεια η απόγνωση στην φωνή του (αν και καλύφθηκε με το αυστηρό ύφος μιας εντολής) ήταν έντονη. Είμαστε σίγουροι ότι για κάποια εφιαλτικά κλάσματα του δευτερόλεπτου ένοιωσε ότι είχε χαθεί ο έλεγχος και ότι οι μπάτσοι του θα έβγαζαν το άχτι τους για την ταλαιπωρία τους 3 μήνες τώρα, σε λίγους ανθρώπους, θα τους σκότωναν, θα τους έκαναν μάρτυρες και μετά το παιχνίδι θα άλλαζε κατηγορία. Αυτό θέλει η κυβέρνηση? Αυτό είναι το «πάση θυσία». Αμφιβάλλω.

Τα «όργανα της τάξης», αυτοί που φωνάζουν ρυθμικά το «Αλέξη, Αλέξη» όταν είναι αντιμέτωποι με κατοίκους σε οδομαχίες, παρά λίγο να δημιουργήσουν έναν ακόμα «Αλέξη». Μέχρι εκεί φτάνει η νοημοσύνη των ανωτέρων? (Γιατί αν αυτή η επίθεση ήταν αυτόβουλη επιλογή μιας διμοιρίας τότε το έχει χαθεί ο έλεγχος και εντός της αστυνομίας και αυτό είναι ακόμα πιο επικίνδυνο) Νομίζουν ότι με τέτοιες «καταδρομικές» θα κάμψουν την αντίσταση των κατοίκων? Ότι θα φοβηθούν και θα κρυφτούν στα σπίτια τους μέχρι να περάσει η μπόρα?

Αυτό ήταν αντίποινα για κάτι?

Θα θέλαμε ένας αναλυτής της αστυνομίας ή κάποιος που είναι αποστασιοποιημένος από όλα αυτά να μας πει τι επιχειρησιακό στόχο είχε αυτή την αποστολή των ΜΑΤ και πως συμβάλλει στην θετική έκβαση της αποστολής τους στην Λαυρεωτική.

Λίγες ώρες αργότερα ο Περιφερειάρχης Αττικής μέσω του ραδιοφώνου του ΣΚΑΙ ζητάει από τον Δήμαρχο να συμβάλει ώστε να εκτονωθεί η κατάσταση? Έτσι θα εκτονωθεί η κατάσταση? Με δολοφονικές επιθέσεις σε κατοίκους? Δεν καταλαβαίνουν ότι χτυπώντας έναν, 5 παραπάνω θα βγουν στον δρόμο την άλλη μέρα?

Σε όλες τις καταδρομικές επιθέσεις που έγιναν στην αστυνομία, ουδέποτε υπήρξε τραυματισμός. Μόνο υλικές ζημιές. Μετά από αυτό μπορεί οι «άγνωστοι-ΟΥΚΑΔΕΣ-ΟΥΦΟ» να σταματήσουν να είναι τόσο προσεκτικοί, αφού ούτως ή άλλως οι κάτοικοι της Λαυρεωτικής είναι αποδέκτες δολοφονικής βίας, δεν έχουν τίποτα να χάσουν πια.

Η έννοια του έννομου κράτους έχει καταλυθεί εδώ και πολύ καιρό πλέον. Και αυτή η κατάσταση δεν εκφράζεται τώρα στην Κερατέα και στην παράνομη κατασκευή του ΧΥΤΑ αλλά εδώ και πολλά χρόνια σε όλη την Ελλάδα. Βατοπέδι, Siemens, Υποβρύχια...ο έλληνας πολίτης (και μέσα σε αυτούς ο έλληνας αστυνομικός) βλέπει την εξουσία να κλέβει και να μην «ανοίγει μύτη», νοιώθει ότι ζει σε κράτος ατιμωρησίας. Έτσι λοιπόν ο έλληνας πολίτης θα «κλέψει» το κράτος και ο έλληνας αστυνομικός θα συμπεριφερθεί σαν άγριο ζώο (δεν λεω γουρούνι, γιατί τα γουρούνια είναι ήσυχα ζώα) γιατί υποσυνείδητα εφόσον ο «μεγάλος» δεν τιμωρείται θεωρεί ότι δεν θα τιμωρηθεί ο ίδιος, ο «μικρός».

Δεν μπορεί η αστυνομία να «καταγγέλλει» ότι καταφεύγει σε βία επειδή τους ρίχνουνε μολότωφ οι κάτοικοι. Στο μπλόκο του Λαυρίου σήμερα τα ξημερώματα δεν μύριζε βενζίνη, μύριζε θυμός, τεστοστερόνη, το αίμα του πληγωμένου αστυνομικού εγωισμού και το αίμα των πληγωμένων Ελλήνων πολιτών.

Καλή τύχη σε όλους μας....θα την χρειαστούμε."

αναδημοσίευση από: http://antixyta.blogspot.com/2011/03/blog-post_2866.html

ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΥΛΗ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

2011-03-26T13:23:00.000+02:00

Σήμερα ο μικρός μας έκλεισε τον πρώτο του χρόνο!
Ένα χρόνο μαζί με τον όμορφό μας κούκλο, ένας υπέροχος χρόνος, με τις δυσκολίες του αλλά με όλες τις ανείπωτες χαρές που μας πότισε!
Χρόνια σου πολλά μικρέ μου να είσαι πάντα καλά γερός και δυνατός, ευτυχισμένος και να σε περιβάλλει πάντα αγάπη!

Θυμάμαι και αναπολώ τη μέρα που ήρθες στη ζωή μας.
Είχαμε πάει βόλτα, με καφεδάκια στα χέρια ανεβήκαμε στην Πνύκα και περπατήσαμε στο πράσινο και στον ήλιο. Κάτσαμε να ξεκουραστούμε σε πέτρινο παγκάκι και γελάγαμε.
Στο γυρισμό πήραμε ψαράκια χταποδάκι και γαριδούλες από ταβερνάκι για να τα φάμε σπίτι με την ησυχία μας μακριά από φασαρία και κάπνα. Τα απολαύσαμε με την ψυχή μας και τελειώσαμε με παγωτάκι λαχταριστό. Έπειτα ξαπλώσαμε και εκεί η μαμά σου ένιωσε ένα πονάκι και ανακάλυψε πως σπάσανε τα νερά. Εκείνη πανικοβλήθηκε λιγάκι και τα 'χασε αλλά την κανάκεψα και φύγαμε για το μαιευτήριο. Εκεί την πήραν και της έκαναν εξετάσεις. Την είδα μετά από λίγο και το κατά το βραδάκι μας οδήγησαν μαζί στο δωμάτιο. Λίγο πριν της 12 τη νύχτα την έπιασαν οι πόνοι και κατεβήκαμε στο δωμάτιο των ωδινών. Περιμέναμε όλοι να κατέβεις πως και πως! Ξημερώματα είχες πάρει θέση και ειδοποίησες ότι ήσουν έτοιμος πια.
Όλοι μαζί μια παρέα με το γιατρό και τις μαμές περιμέναμε με αγωνία την έλευσή σου!
Τελικά βγήκες γρήγορα και έβγαλες ένα μικρό κλαματάκι, τον πιο όμορφο ήχο του κόσμου! Έτρεξα κοντά σου αμέσως μόλις σε σκούπισαν και σε εξέτασαν και σε κοίταξα μέσα στα ορθάνοιχτα έκπληκτά σου μάτια. Μόλις βγήκες και άρχισες να παρατηρείς τον κόσμο όμορφέ μου.
Εσύ είσαι πια το φως μας και η ζωή μας!
Τίποτα πια δεν είναι τι ίδιο με πριν!
Τώρα όλα φωτίζονται και γλυκαίνουν από τη λάμψη σου, μικρέ μου!
Σ' αγαπώ και δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα νιώσω έτσι!

Να είσαι πάντα χαρούμενος και υγιής και εμείς θα προσπαθούμε πάντα να κάνουμε το καλύτερο για 'σένα, θησαυρέ μου!
Θα είμαστε πάντα δίπλα σου!

Δεν βιάζομαι να μεγαλώσεις θέλω να χαρώ κάθε στιγμή μαζί σου και δεν μπορώ με τίποτα να σε χορτάσω!

Χρόνια σου πολλά μικρέ μου!

ΕΠΕΙΓΟΝ: Ερωτηματολόγιο για τις συνθήκες θηλασμού στην Ελλάδα

2011-03-15T20:51:00.000+02:00

Τον Σεπτέμβριο του 2011 η Ελλάδα θα κριθεί στον ΟΗΕ για την πρόοδο που έχει επιδείξει σχετικά με τη Σύμβαση Δικαιωμάτων του Παιδιού. Θα κληθεί για να δώσει στοιχεία κατά πόσο τηρεί την Σύμβαση αυτή, όπου βέβαια ανήκει και ο θηλασμός -ένα από τα αναφαίρετα δικαιώματα του παιδιού.

Η κρίση της χώρας μας γίνεται κάθε 5-10 χρόνια -τελευταία φορά ήταν το 2002, χωρίς όμως καμία σύσταση για το θηλασμό γιατί παρουσιάστηκαν τα κυβερνητικά στοιχεία χωρίς κανέναν αντίλογο!

Είναι μοναδική ευκαιρία οι υπεύθυνοι των υπουργείων μας να έρθουν αντιμέτωποι με χιλιάδες καταγγελίες γονιών και με μια αναφορά-καταπέλτη, ώστε να υπάρξουν επίσημες συστάσεις από τους υπεύθυνους του ΠΟΥ για το θηλασμό στη χώρα μας, και άρα να αναγκαστούν οι πολιτικοί μας να επενδύσουν χρόνο και χρήμα σε καμπάνια προώθησης του μητρικού θηλασμού.

O Στέλιος Παπαβέντσης (Παιδίατρος, Πιστοποιημένος σύμβουλος θηλασμού IBCLC), η Μιλένα Ρούζκοβα (Γυναικολόγος-Μαιευτήρας, Πιστοποιημένη σύμβουλος θηλασμού IBCLC), η Αγλαΐα Παπαδήμα (Δασολόγος, MSc Γενετική, Πιστοποιημένη σύμβουλος θηλασμού IBCLC) και η Μαρία Παπαποστόλου (Υπεύθυνη του www.mitrikosthilasmos.com) έφτιαξαν ένα ερωτηματολόγιο για να συμπληρωθεί από έλληνες γονείς που θέλουν να δώσουν την μαρτυρία τους για τις συνθήκες θηλασμού στην Ελλάδα.

Τα στοιχεία που θα συγκεντρωθούν μέχρι τα τέλη Μαρτίου, θα παραδοθούν με τη μορφή αναφοράς σχετικά με τα εμπόδια και τα προβλήματα του μητρικού θηλασμού στην Ελλάδα, στον IBFAN (Διεθνής Δράση για τη Βρεφική Διατροφή, www.ibfan.org).

Είναι μεγάλη ευκαιρία να συγκεντρώσουμε μαρτυρίες/καταγγελίες γονιών για τις απαρχαιωμένες πρακτικές των μαιευτηρίων και τα υπόλοιπα προβλήματα που καθημερινά δυσκολεύουν τη λεχώνα.

Οι μαρτυρίες αυτές θα υποστηρίξουν την αναφορά μας, και με βάση όλα αυτά το IBFAN θα φτιάξει τη δική του επίσημη αναφορά για τη χώρα μας έως τον Ιούλιο και θα την παραδόσει στον ΟΗΕ.

Όσοι γονείς ενδιαφέρεστε μπορείτε να συμπληρώσετε το ερωτηματολόγιο και να καταθέσετε την προσωπική σας μαρτυρία/καταγγελία σχετικά με την εμπειρία που είχατε στον τοκετό και το θηλασμό και τα λάθη που έγιναν τόσο στην κλινική ή το νοσοκομείο που γεννήσατε όσο και στο ιατρείο του παιδιάτρου που παρακολουθεί το μωρό σας.

Επίσης μπορείτε στο mitrikosthilasmos@gmail.com να στείλετε τυχόν φωτογραφικά ή βίντεο ντοκουμέντα που έχετε στη διάθεσή σας από κινητά, κάμερες κλπ, που να δείχνουν παραβιάσεις του κώδικα (συνταγές γαλάτων, κουτιά γάλατος στα μαιευτήρια δίπλα σε γυναίκα που θηλάζει, πόστερ και φυλλάδια στα μαιευτήρια ή στο παιδιατρείο με το σήμα εταιρειών, κλπ). Στην αποστολή των ντοκουμέντων θα πρέπει να αναφέρετε χρόνο και τόπο του στιγμιότυπου καθώς επίσης και το αν επιθυμείτε ή όχι να χρησιμοποιηθούν τα προσωπικά σας στοιχεία (Σημ.: οι καταγγελίες μπορούν να είναι και ανώνυμες!).

Βοηθήστε την έρευνα! Κάντε την καταγγελία σας ΤΩΡΑ!
Για να συμπληρώσετε το ερωτηματολόγιο πατήστε ΕΔΩ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ!

Είναι σημαντικό να έχουμε μαρτυρίες από όσο το δυνατό περισσότερα νοσοκομεία και κλινικές της χώρας, γι αυτό σας παρακαλούμε να διαδώσετε αυτό το ερωτηματολόγιο σε όλες τις επαφές σας! Κυρίως σε όσες μητέρες νομίζετε ότι θα μπορούσαν να γράψουν κάτι, αλλά γενικότερα σε γονείς ή μη που γνωρίζετε, σε άλλους επαγγελματίες υγείας, αν είστε γιατρός στους ασθενείς σας και όπου αλλού είναι δυνατό!

Επίσης μπορείτε να υποστηρίξετε το ερωτηματολόγιο μέσω του blog/site σας και θα συμπεριλάβουμε το link της διεύθυνσή σας στο τέλος του ερωτηματολογίου που συγκεντρώνει τους υποστηρικτές αυτής της έρευνας (πληροφορίες στο mitrikosthilasmos@gmail.com).

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

2011-03-08T19:29:00.000+02:00

Αργήσανε αλλά ήρθανε κι εφέτος τα Χριστούγεννα και το χιόνι!
Χρόνια πολλά βρε!!!
:-D